SİNEMizm

20 KASIM 1901

2011-11-20T05:05:00.001+02:00

20 Kasım 1901 İyi ki doğmuşsun Nazım Hikmet Ran.

O gün değerin bilinmedi belli ki..Zaten bu ülkeyi en çok sevenler hep vatan haini ilan edildi..
Yaşasaydın bugün de haindin sen.Belki de iyi ki görmedin..Çok şükür ki görmedin..
Siz nasıl anladınız beni dersen; okuduk çok..
Aşık olduk,sevdik,sahiplendik..Anlatamadık yüreklerdekini.Can çekiştik her gidenin ardından çoğu zaman..
Baktık ki dile getiremediklerimizi dökmüşsün satırlara en yürekten üslubunla..
Baktık ki gönülden görmüşsün her şeyi..
Öylesine sevmişsin bu toprağı.
Baktık ki seninle yeniden tazeleniyoruz..
Zordur bir kadını anlamak..Kadını anlamışsın.Anlamakla kalmayıp anlatmışsın..

Edebiyatım yetmiyor sana hayranlığımı anlatmaya..
Kalemine,o kalemi her daim dik tutan ölmeyen ruhuna sağlık..

Doğum günün kutlu olsun Mavi Gözlü Dev,
Doğum günün kutlu olsun Güzel Yüzlü Şair...

Zerdaliler

2011-11-14T01:11:00.001+02:00

Geldin oturduk bi limonata içtin,bi sigaranı yaktın
Kahve içmeni tercih ederdim aslında..
Sen istemedin ben de sormadım.
Sen onu anlattın bende onu..
Zor günlerde destek olduk birbirimize dedim.
Uzaklara baktın.Biz de dedin.
Havaalanlarını senin yüzünden sevmezdim ben.
Bir karanlık 6 bucuk sabahında ben gidiyorum dedin.
Uyur uyanık dinledim sesini..
8.35 uçağıyla bir sabah ayırdık birbirimizi.
TK bilmem kaç sefer sayılı uçakla
Kalbimden uçup gitmişsin meğerse..

Geldin oturduk.
Gülümsüyordun,ben titriyordum karşında..
Birer kahve içtik yine adetten.Ortam bizimdi ,2 kez masa değiştirdik.
Orada da rahat battı bize...
Türk kahvesine alışmışsın,farkettim.
Lokum vardı kahvenin yanında..Tozu bol pudrasıyla..
Kalktık başka bir yere doğru.
Konuştuk,yemek yedik..
Çok sıktın beni be dedin biraz sitemle içine tebessüm karıştırarak...
Sıkmadım dedim.
Tartışmadık.Biz seninle hiç tartışmadık.
Telefonun çaldı.Ben hesabı istedim.
O'ydu arayan.Onun dilini ezberlemiştin.
Ben O'nun yüzünden çok sevdiğim yunan müziğinden vazgeçtim.
Üzüldüm.Sessizdim.
Kapattın telefonu sarıldın bana.
En çok makas almak yakışırdı sana,makas aldın.Sarıldın.
Ben hala sessizdim.
Soğuktu.Ellerin yine kurumuştu.
Yokken hayatında biri senin ellerin hep kuruydu.
Ben nemlendirmiştim.

Vedalaştık yine.
Seninle en güzel ortaklığımız vedalaşmaktı.
Kara ve derin gözlerin dolar gibi oldu.
Ben tebessüm ettim.
Öyle sıcak ayrıldık ki yine..
Bu yüzden milat oldun tarihimde.
Bu yüzden hiçbir yeşil göz senin manalı gözlerin kadar sevilmedi.
Hiçbir gülüş senin ki kadar aklıma takılmadı.
En çok ben kustum sana,kimseye laf söyletmedim.
Hep dedim ki;rafın en üst katında O.
Kımse erişemez,dokunamaz ona.
Çıkamazsınız sandalye üstüne tırmanarak alamazsınız o bahar kokulu defteri..
Sahi baharda tanıştık biz seninle değil mi?
İlkbaharda..İlk baharımda..

Geldin oturduk.
Sen O'nu anlattın,ben de O'nu..
Öfke ve saçmalıkla bahsettik onlardan.
Çay ısmarladın bana..
O okulun bahçesinde iki ay sonra çimlerde uzanacaktın dizlerime.
Uzandın.Sarıldık.Güldük.
Bİz hep güldük seninle ..

Gidiyordun.
Gideceğini söyleyemeden git dedim sana.
Acıdık çok.
Bu hayat senin önce dedim.
O anda büyüdüm ben seninle.
Yazmayı seninle öğrendim.
Bu satırları yazmayı sen öğrettin bana.
Hakkımı savunmayı,mücadele etmeyi..
Beni sen buldun..

Gidiyordun son kez..
Oturduk o banka Kadıköy'de..
Uzun uzun Haydarpaşa'ya baktık.Denize baktık.Soğuğa baktık.
Sustuk,ellerin soğuktu.
Isıtayım dedim.
Ağladım,ağladın,çok ağladık biz..
Ama hiç tartışmadık..
Sarıldık.
Lacivert yağmurluğun vardı üzerinde.
Yağmur çiseliyordu.
Sarıldık.

Arkamı dönüp gidicem dedin.
Bakarsam arkama gidemem dedin.
Arkanı döndün.Hızlı hızlı yürüdün.
Dayanamadın.
Baktın ardına.
Ağlıyordun,ağlıyordum.
Çok ağlıyorduk.
Biz hiç tartışmadık seninle.
Senin adın huzurdu bu yüzden işte..

SU AKAR YOLUNU BULUR..

2011-11-02T18:56:00.001+02:00

Herkes layığıyla yaşarmış dediler.

İşte ben buna tebessüm ederim..

Kendi düşen ağlamaz dediler,

Ağlar yine ağlar,

Yine düşerim..

Direnmekten,

Bilenmekten,

Kudretli görünmekten..

Sabır adı altında Tanrı'yla sözleşmekten..

Öyle gibi,böyle gibi..

Çarpılıp bölünmekten.

Büründüğüm örtüleri ölçüp biçmekten..

Su akar yolunu bulur

Eğer inanırsan.

Tutunur dalına durur kabule bırakırsan.

Dönerim dururum başa,

Ah'ım dağ gibi.

İçerim bedenim kadar temiz olsa bari...

Bazı şarkılar var ki benliğini okuyor.
Bu aralar keyifle dinliyorum..

#26KİŞİNİNFOTOĞRAFLARINIYAYINLAYIN!

2011-11-02T16:12:00.000+02:00

13 Yaşındaymışım..Hatırlamıyorum bile..
Kimbilir ne hayallerim,ne boş heveslerim,ne taze heyecanlarım vardı hayatta..
Karşı cinse duyduğum ilk heyecanda evliliğin anlamını bilmeden evlilik hayalleri kuruyordum oysa ki..
Öyle masumdum yani..Kalbimde kötülük yoktu.Henüz tanışmamıştım hüzünle,yalanla,acıyla...
Öylesine temizdim yani..Sende öyleydin.O'da öyleydi..

Bir gün 26 adet ne olduğu bilinmez yaratık gelip hayatını kararttıysa O'nun..
Suçu nedir ki..Ve hangi neden artık O'nu hayata bağlayabilir?
Okudum babası yaşında ''ADAM''larmış..ADAM kelimesi kendinden çok değer kaybetti bu yüzyılda..
Ben ''hayvan'' bile diyemiyorum oysa ki bu yaratıklara..Hayvan dediğinde de mevcuttur o hissiyat çünkü.

Bir diğer yaratıkta,bu olayın o masum çocuğun kendi rızasıyla gerçekleştiğini savunması sonucu verdiği karar sahibi yargıtaydır.
27.yaratık yargıtaydır.O güzel kızı bir kez daha vuran...

Ve benim ne yazık ki ve çok şükür ki elimden gelen tek çare dua etmektir.
Tüm kalbimle ''Ya Rabbim Sen Islah Et Bu Günahkar Kullarını...''diyerek..

GECE NÖBETİ

2011-10-28T19:58:00.003+03:00

Üzerine yazmam saygısızlık olur..
Murathan MUNGAN'dan...

daha az seviyorum seni
giderek daha az
unutur gibi seviyorum
azala azala
aramızdaki uzaklığın karanlığında

geceler kısalıp, gündüzler uzuyor böyle olunca
daha az seviyorum seni
kendini iyileştiren bir yara gibi
daha az
ve zamanla

sen geceyi tutuyorsun, ben nöbetini
uzak dağ kışlalarında
görmüyoruz birbirimizi
usul usul sis iniyor
kopmuş yollara
ışığı hafif, uykusu ağır koğuşlarda üzerini örtüyorum senin
bir çığ gibi büyüyorsun rüyalarımda
sevgilim sevgilim
yıldızları daha büyüktür bazı gecelerin
nöbet kadar yalnızken öğreneceksin bunu da

artık daha az seviyorum seni
unutur gibi, ölür gibi daha az
yeniden ödetiyorum kendime
onca aşkın öğretemediğini
kolay değildi
yalnızca sevgilimi değil, evladımı da kaybettim ben
kaç acı birden imtihan etti beni
bir tek gece vardır insanın hayatında
ömür boyu sürer nöbeti
bu da öyleydi,
iyi ol, sağ ol, uzak ol
ama bir daha görme beni.

Gittim.

2011-10-09T16:49:00.004+03:00

Ben bir kumar oynadım..
Elim hep açıktı.Kartlar masa da..
Bak dedim oyunların kalemi kalp değil beyindir.
Düşün dedim..İyi düşün zarı büyük atarsan ben yokum ..
6 dan büyük geldi zar..
Ben gittim.

Bir daha dönmemek üzere,masadan usulca ufak bir tebessümle kalktım.

Önce yürüdüm.Sonra koşarken buldum kendimi...Meğer koşarak uzaklaşmışım sonradan fark ettim.

İnsanlara hayati hatalarında bıçak kesiği gibi sevdiklerini kaybedebileceklerini kanıtlamaya çalıştım biraz..
inanmadı ama,
Benden sonrakilerin umutlarını kurtarabildiysem ne ala..

Çok Basit..

2011-10-01T10:36:00.000+03:00

Basit temeller üzerine kuruludur aslında hayat...
İnsan değer verdiğini kaybetmek istemez mesela...İstisnasız bir hükümdür bu kanımca..
Ne vakit kaybedeceğini anlasa korku ve tedirginlik başlamaz mı damarlarında?
Ve savaş da aynı zamanda..

Basit temeller üzerine kuruludur hayat mesela...
''Hayırlısı'' dediklerin ile ''zorladıkların'' aynı tabakta sunulmaz sana..
Seçeceksindir birini.
Ya sen olur hayırlısını yaşarsın;
Ya zorlarsın başkasını yaşarsın...

Basit temeller üzerine kuruludur yine hayat..
Neyi,kimi çok seversen sev yine döneceğin kürkçü dükkanının adı ''Sen''dir..

Basit temeller demiştim..
Bazen gözünün gördüğünden çok gönlüne inanmak istersin.
O hep güvendiğin kalp yanıltmaya çalışsa da seni,
Gözündür gerçeğin ta kendisini gören,ve inanman gerekir O'na,teslim olurcasına..

Basitlikten bahsediyorum...
Seni senin gözünde değersiz yapan insanlardan değil..
Sana sen yokmuşcasına davrananlardan değil...
Gel deyince gel,git deyince gidencilerden değil..

Senden bahsediyorum..
Seni senden daha iyi anlayan birinden değil..

Tamamen Atıyorum Ama;

2011-08-17T22:04:00.000+03:00

Dostlarımdan biri,bir barda sahne alsa,herkes ona içten içten hasta olsa ..

Kendine has bir güzelliği olsa..

Tüm dertlerimi dinlesin ..Ama sadece dinlemiş olsa..

Ve ne zaman çıksa sahneye,ben kanıma karışan alkole yol verir,müsade ederken;

göz göze gelsek

melodilerin en keskin yerinde

işte tam o an derdime çare bulurdu sesiyle.

Öyle işte..

O kadar yalın ve sade.

Dostlarımdan biri böyle olsaydı.Filmlerdeki gibi sofistike..

Bir an işte..

Emanet

2011-07-24T22:27:00.002+03:00

Muhtemelen bir başkasının hayal ettiklerine sahibim an itibariyle.
Benim hayalim kimin tekelinde bilmeden...

Su'lu boya...

2011-07-16T22:20:00.000+03:00

İlkokulda kıvamını bir türlü tutturamadığım,8 renk kartelasını geçmeyen maddesel bir varlıktı sadece suluboya...

Her yıl üflediğim mumlardan sonra çok daha fazla şey ifade etmeye başladı benim için ...

Paketinden yeni çıkarılmış bir suluboya kutusu,yeni doğmuş bir bebek gibi gözümde..Tertemiz,lekesiz..

Büyüdükçe çocuk,yeşilin damlası ne zaman kırmızıya karışır da moru doğurursa,o zaman hayat perdeyi aralıyor bebek için..

Her damla eşi olmayan yeni bir renk üretirken;bebek de büyüyor çocuk oluyor ...

Zaman böyle geçerken adı tanımlanamaz milyonlarca renk üretiyor fırçanın ucu..

Çocuk durur mu hiç ...Renkler güzelleştirirken kirletebiliyor da aynı zamanda hayatın bahçesini...

Her renk başka biri şimdi o çocuğun bahçesinde..

Yeşil hep dostları barındırıyor içinde;hani güven barındırırmış ya içinde..hep canlı yeni sulanmış çimenlik gibi parıl parıldır insanın gönlünde..ve yosun yeşilidir arkandan vurmuş eski bir dost..

Mavi; umuttur,gelecektir..Ne zaman ki siyahın damlası bulaşır içine o zaman gönlünü hüzün kaplar lacivert,karanlık bir gecenin için de bulursun kendini..

Suluboyan kirlendikçe,renkler birbirine karışırken büyürsün sende.

Cesaretlenirsin,tecrübe kazanırsın,denersin,yorulursun ama yine denersin.Bozarsın renk ahengini ama fırçan yine de elindedir hayatı yeniden renklendirmek için..

O çocuk büyüdü şimdi..24 oldu..

Kıpkırmızı bir renk parıldıyor kalbimde...
Her daim,hiç sönmeyen bir alev topu içimde..

Madonna der ki; ''time goes by so slowly'' YALAN!

2010-08-31T18:53:00.000+03:00

Hiçbir cumartesi günüm bir türlü yetmedi..
asla cumartesi gece sabahla bitmedi.... diye devam eder çok sevdiğim Pinhani'ye ait şarkılardan biri..

Yaz da benim için bir cumartesi gibi gelip geçti..Hiçbir şey anlamadım,doyamadım belki de.. Mezuniyetin ardından sudan çıkmış balık misali iş peşinde koşturmalar,cv,portfolio vs derken asıl üzüldüğüm şey bir şeyleri ertelediğimi farketmek oldu aslında...Hep bir bahanem var benim sanırım,her durumda söyleyecek bir cevabımın olması bu yüzden rahatsız etmeye başladı beni..Hep bir karşılığım var,istemsiz..
Şimdi bu iş koşuşturmaları diye ertelediğim süre bitti ve ben okula geri dönücem..Dönmek istemediğim yere..Özlediğim;içinde çok değerli hocalarımın var olması,arkadaşlarım vs..E ama ben onlarla tatilde de beraberdim zaten.Güldüm,eğlendim,sohbet ettim,paylaştım...Neyse mutsuzum yani okul açılıyor diye..Bir de işe profesyonel bi bakış açısıyla adım attın mı geri dönüş pek hoş olmuyor sanki...4yıl+ zaman zorunluluktan ibaret olunca tatmin olamıyor insan..

Neyse benim derdim yazlaydı aslında,nerelere getirdi bilinçaltım beni..Şimdi benim seneye tatilim olmayacak muhtemelen..O hafta sonu kaçamakları da beni tatmin etmeyecek..şimdi 23 yaşındayım 10 sene sonra evlensem ; (oha çok geç!) tamam 5 olsun =)) bu 5 sene içinde ben kafama göre tatil yapsam,herkese uymayan tatil planlarımı gerçekleştirsem yılda 10 gun izinden hesaplasam.. uff neyse sigara içmiyorum ama ömrüm yetmeyecek bunlara işte.İstediğim her yeri çok param olsa da göremeyeceğim..Yaşımın getirdiği sorumluluklar olacak,bir yandan kariyerimin peşinde olacağım,hep daha iyisi olsun diye..Belki çocuklarım olacak,onların sorumluklarını çarpıcam kendimle vesaire ihtimaller ihtimaller yani...
Mesela Karadeniz'e gitmek istiyorum Fırtına deresi boyunca yürümek istiyorum,Uzungöl'e bakarken puslu bulutların ama yemyeşil ağaçların arasından manzaraya bakıp taptaze çayımı yudumlamak istiyorum..Sümela manastırına ayak basmak istiyorum.Giresun'da fındık toplamak istiyorum (küçükken yaptım ama Bursa'da..)
Kerpiç evinden yıllardır çıkmamış,şehire bile hiç inmemiş teyzeyle memleketin halinden konuşmak istiyorum..Anlatmak istiyorum ona oradaki o küçük dünyasında mutlu,huzurlu olduğu için ne kadar şanslı hissetmesi gerektiğini..Sıralamakla bitmeyen Karadeniz'de keşif gezimi bir yana bırakıp Güneydoğu'ya gitmek istiyorum..Midyat'ın en tepedeki evinden manzaraya hakim olup güneşin batışını seyretmek istiyorum,Doğu'dan..Üzerimde yine İstikamet İstanbul tişörtümle,elimde Nikon fotoğraf makinemle dünyayı bulundukları yer kadar zannetmeye mahkum bırakılmış,gözleri pırıl pırıl parıldayan çocuklarla oyun oynamak istiyorum.Üşenmeden hepsinin tek tek fotoğrafını çekip,evimin bir duvarını bakışlarıyla,anlatmak istedikleriyle kaplamak istiyorum...Doğu insanının bakışları anlamlıdır,denk gelmişsinizdir mutlaka,gözleri anlam dolu bakar,sürmelidir kendinden..

Bu benim Türkiye ile ilgili gerçekleştirmek istediğim hayallerimin sadece %1'i dir..Bak daha yurtdışı var,İtalya heyecanım var,hiç girmeyeyim oralara istersen..Gerisi,derini bende saklıdır elbet..Ama sadece bu kadarını yapabilmem için bile 3 ay istiyorum,dolu dolu,uykuda geçen süresi en aza inen 3 ay..Sonra uyanıyorum hayalimden,zaman elimi kolumu bağlıyor,buna tahammül edemiyorum aslında ben..1 gün 1 hafta yada 1 ay ,1 sene gibi gözüken zaman diliminde aslında hayatını erteliyorsun,kendini erteliyorsun.40 yaşıma geldiğimde bir yazlık alıp,her yıl aynı dönemde mangal yapmak sofralar kurmak yetmesin bana..Ben her yaz hayata başka bir pencereden bakayım,o evi almaya o kadar para dökene kadar her yıl başka insanlar,mekanlar tanıyayım.Ferrari alacak param olursa Ferrari almayayım,gezeyim göreyim bi tatil kasabasında bisiklete bineyim...

Küçük şeylerle mutlu olmam gerek elbet diyorum,Azla yetinmeyi bildim ben çünkü her zaman..

Şimdi bilgisayarımın başından kalkacağım,çok sevdiğim uzun zamandır görmediğim,özlediğim bir arkadaşımla kahve içeceğim,sohbet edeceğim,anlatacağım,o anlatacak,paylaşıcaz..Olsun be diyorum,gülümsüyorum birden;
Bu da yeter bana..Dostlar önemlidir hayatta,sen yeter ki ani yasa .. ;)

Orada Kimse Var mı???

2010-08-17T03:18:00.000+03:00

Hayatını kaybeden 17.480 kişinin anısına saygıyla ve rahmetle...

Tam 11 yıl geç-miş üzerinden..
Göz açıp kapayıncaya kadar çabuk geçen tam 11 yıl...
Acıları dinmeyen binlerce insan...
Bugün bastığım topraklar üzerinde Kocaeli'de benimle aynı sıralarda okumuş,aynı yollardan geçmiş binlerce kişi...Ve şimdi o toprakların üzerinde bizler,geri de kalanlar..

17 Ağustos 1999 tarihinde evleri değildi yıkılan..Hayatlarıydı..Binlerce insanın soluğu kesildi bir gece de,yaşayanlar geride kalanlar bir daha nefes almadılar 11 seneden beri..Almıyorlar..

Henüz 12 yaşımda olsam da o gün,daha dün gibi hatırlıyorum Yalova'yı,İzmit'i,Gölcük'ü,Avcılar'ı...
İnsanın ömründen ömür götüren o 45 saniyeyi...
Helikopterler uçuşuyor,gözümün önünde enkaz yığınları,çaresiz bekleyişler,suskun haykırışlar..
Sonrası hep aynı,11 yıldır her şey aynı...

11 yıldır hiçbir şey yapılmadı...Hiçbir önlem alınmadı.Hasara dayalı deprem sigortasını icat ettik,rant sağladık,gidenlere çare olmadı,göz boyadık.Showlara döktük işi;Bilim adamlarını kale alır gibi yaptık,göstermelik programlarla...Ahmet Mete Işıkara'yı yılın en seksi adamı seçtik biz ya..
Tam 11 yıl sonra şu tarihte,şu an da bir deprem yaşansa arada ki tek fark aşina olur;
17 Ağustos 2010..
tek fark '2010' !

Ve en acısı,
Bugün 2010 yılında;
İzmit'te;
İki bina arası en az 30derece açılmış evler,balkonlar içerisinde yaşayan insanlar gördüm ben 4 sene içinde...
Ben bu satırları yazarken onlar hala oradalar belki uyuyorlar,yaşıyorlar,yaşamak zorundalar !
Bunun adı çaresizlik...

Eskiler ne derdi Ankara'da taşra da; ''Devletim Sağolsun''

Bu gece bunu bir kez daha düşünelim mi ?
''Devletim Sağolsun'' mu ?...

MED CEZİR

2010-07-29T14:11:00.000+03:00

Bir sevgiliye,en iyi erkek arkadaşa ....Sıfatlar değişse de bir zaman hayatımda olmuş o adamlara...

Gücümün tükendiğini ve aslında gülümsemelerin arkasına sığındığımı farkediyorum bir an...Yaşanan her şeyden daha ağır geliyor bu farkediş.Ayakta durma çabalarım sendelemelerimden ibaretmiş meğerse...Tonlarca yükle uyanıyorum omuzlarımda.En büyük inadım kendime oluyor her uyanışımda..Umutla uyanmak pahasına inat ediyorum hayallerimden hızlı akıp giden zamana...

Hayat dediğin o uzun gibi gözüken zaman birimi biliyorum inişler-çıkışlardan ibaret.Belki bir şarkıda geçtiği gibi;

''...Elbette bazen çiçek açıp,bazen solacağım,

bugün ağlıyorsam yarın güleceğim..

Elbette bazen söyleyip bazen susacağım....''

Ama şimdi konuşacağım,o uzun sessizliğin ardından ilk ve son kez...

Ve herkesin ayrı bir derdi var,biliyorum...Herkesin kırıkları var hayatta,cam dan keskin can kırıkları var.Söylemekten vazgeçtikleri,korktuklarından değil ama,yorulduklarından ve biçare olduklarından...

Yine biliyorum ki ilk üzülen,kırılan,yorulan ben değilim.Vazgeçen de ...

Hatalar ders çıkarmak için var hayatımızda.

Hayat kime,ne için güvenip, güvenmemen gerektiğini sana anlatmak için realize ediyor bütün düşündüklerini.

Sorunlar ağırlaştıkça sen bi dumble kaldıran kol misali güçleniyorsun aslında..23 yılımın son günlerinde hayat bana bir şey daha öğretti bugünlerde..Sorunlar insanları tanımak için varmış mesela.Zor gün dediğin gelir-geçer seni yine ayağa kaldıran sen olursun,evet.Bir de dost dediğin o insanlar..O günlerde pekişir arkadaşlıklar,paylaşırsan onun derdini dünyanın en zor işi yaşamak kolaylaşır birden.En karanlık gecede dalgalarla boğuşurken farketmesen bile gün ağarıp o su durulduğunda tanırsın dostunu düşmanını..

Ben tanıdım dostlarımı..Onlar şimdi gönül bahçemin en güzel yerinde bir kardelen misali değerliler benim için..

Bir de solanlar var..''zannetiklerim,sandıklarım,varsaydıklarım ve gerçeği görünce vazgeçtiklerim...

Ne kadar acıdır bu cümleyi kurabilmek..''bir zamanlar yediğimizin,içtiğimizin ayrı gitmediği insanlar'' demek..

Biz gün oldu gidenin ardından beraber ağladık seninle,ortaktı dertlerimiz,çok sevmiştik onları belli ki..Beraber üstesinden geldik büyük bir aşkın,Gün oldu beraber dua ettik arkadaşımızın kabri başında,söz verdik birbirimize o gün hatırlarmısın??Hatırlamazsın....

Sözlerden öte şahıslardan vazgeçilmişlikler var bir de... En çok canlarını acıtan...

Hayal kırıklığından ibaret her şey...bir insana verilebilecek en büyük değer güven duygusudur,ötesi olmaz!

Aşk,sadakat,dostluk sevgi vs..bir gün düşman olursun hepsi toz olur uçar ..Ama gün gelir insan düşmanına bile güvenir,her hareketini kollar,tanır onu çünkü...

Ben tüm bu belirsizliklerle boğuşur bulmuşken kendimi bir solukta yazdığım ilk paragraftan bu satıra gelene kadar yeniden güçlü hissettim kendimi...

Çünkü biliyorum ki ,'eğer sabredersem,Allah güzel düşünüp,güzel davrananların ödülünü zayi etmez..'

Aslında yorumsuz...

2010-07-14T04:45:00.000+03:00

Sabaha karşı Bloomberg ekranında Kenan Erçetingöz,karşısındaki konuğu Güneri Civaoğlu...
Alt metinde bir cümle gözüme takılıyor zap yaparken;

''Şu ortamda 120 yıl yaşamak istemem! ''

Güzel ülkemin içinde bulunduğu durumlar içerisinde haklı sayılmaz mı??

Takdir sizin...

SU.....

2010-06-07T19:55:00.000+03:00

Sene 1998 olmalı.Edirne'de ki Beyazıt Külliyesine gitmiştik ailemle beraber.Kültür amaçlı günlük bir geziydi.O gün rehberimizin bize bu tarihi yer hakkında bilgi verirken anlattıklarından,beni en çok etkileyen;vakti zamanında ruh ve sinir hastalarının havuz başında su sesiyle tedavi edildikleri gerçeği olmuştu.Suyun akıcı,zaman zaman şiddetli ve berrak görüntüsü hiç şüphesiz en saknileştirici etkiye sahip.Denizlere bakarken de hissettiğimiz şey huzur değil midir zaten?Tek yapmamız gereken kendimizi o akışa bırakmak...

Günlerin getirdiği stresin,yoğunluğun,yorgunluğun arasında bir nefes alabilmek için DİNLEYİN

İSTİKLAL CADDESİ

2010-06-06T03:05:00.002+03:00

Her görüşte bir kez daha aşık oluyorum sana...
Her ayrılışımızda daha bir başka özlüyorum taşlarını,sokaklarını...
Ve her geçişimde başka birini bırakıyorum sende.
Birinde bir doğum günü yazında hızlı adımlarla aşkımı...
Birinde bir 2009 kışında bir italyan dostumu..Belki hiç görmemecesine..
Birinde vedalaşmalar kokuyorsa,bir sonrasında ayrılıklar bir ''hoşgeldin'' kutlamasıyla devam ediyor hayatta..
Kimden vazgeçmek zor diye soruyorlar,
Ben tebessümle cevap veriyorum;
İstiklal'imden...

HEY TAKSİ !

2010-05-14T23:21:00.002+03:00

İtiraf ediyorum;Oldum olası taksicilere karşı bir gıcığım var...Her memleketten,her yaştan insanı bünyesinde barındıran,her gün onlarca insanı oradan oraya taşıyan bir meslek Taksicilik.Gecesi gündüzüne karışan 16 saat direksiyon sallayanı da var,durak taksisi olup keyfe keder işe çıkanıda...Kimisi muhabbet sever,kimisi bir ''hayırlı işler''e tenezzül etmez.Neden mi? Hemen anlatayım.Sizin o tamamen binek aracı olarak bir yerden bir yere ulaşmak amacıyla kullandığınız taksinin şoförü ile,siz daha araca adımınızı atıp,nereye gideceğinizi söylediğiniz an da aranızda duygusal bir bağ oluşur.Şöyle ki;Bu taksici dediğimiz şahsiyet istisnasız uzun yol yolcusunu sever.Hele o şehrin yabancısı,yol bilmez iz bilmez isen tadından yenmez senin gibi müşterinin..Uzattıkça uzatır yolu,10 dakikalık adrese 30 dakika da gidersin affetmez seni.Taksimetredeki rakamla sana olan sempatisi doğru orantıda ilerler.İnerken de ''hayırlı işler kardeşim'' dileğine alacağın yanıt;''Güle güle abla/abi yine bekleriz..''dir.

Ama benim gibi kısa mesafe yolcusuysanız,genelde o iyi niyetli ''hayırlı işler''inize cevap alamazsınız.Aynadan bile gözgöze gelme ihtimaliniz azdır,daha kapıyı kapatırken gaza basar sevgili Taksici abimiz.İnsanlık hali sövmek istersiniz arkasından...Benim gibiyseniz sövemezsiniz;)

Adres bilmeyeni vardır bir de...Et görmeden kasap olunur mu diye düşündürür insana..Sen yolu biliyorsan iyi,anlatırsın o direksiyon çevirir.Ha yok,sen de bilmiyorsan (ki bilmesi gereken kişi zaten sen değilsindir) dön dolaş bakkala,manava sor ancak bulursun doğru adresi..Taksimetre şoförden yanadır yine;)

Yağmur yağar şakır şakır,trafik felç,sırılsıklam olmuşsunuzdur elinizde torbalar,rüzgar bir yandan estirir,kaldırım kenarında taksi peşindedir herkes ve tam bu sırada dakikalardır beklediğiniz taksici gelir,ve kapıyı açmanızla birlikte hemen sorar;''İstikamet nereye??''Eğer şanslı gününüzdeyseniz taksici abimizin gönlünden geçen adrese gidiyorsunuzdur.Ama tersi istikamet söylemeye görün sudan çıkmış balık misali bakakalırsınız taksinin ardından..Bu durum da yine içgüdüler bas küfürü der;ama benim gibiyseniz yine sövemezsiniz;)

Bilmiyorum aranızda var mıdır,kadın taksiciye denk geleni.Bir gün annemle alışverişe gidiyoruz bir taksi çevirdik,gözüm uzaktan seçemiyor mu derken baktık şoför kadın ! ''Anne'' dedim ''gel,eğlence çıktı bize:)''Neyse bindik,gidiyoruz yolda sohbet muhabbet tabii,kadın ve anne olmasından kaynaklı belki de,çok sevecen,hoşsohbet bir abla çıktı,ben sohbetin samimiyetinden kaynaklı olarak tutamadım çenemi sordum hemen ''Türkiye'de bir kadın olarak taksici olmak nasıl bir duygu?''diye...Sormaz olaydım o tatlı dilli,hoşsohbet abla gitti yerine rahmetli feminist Duygu Asena geldi sanki.''Kadın-erkek eşit haklara sahiptir,taksici de olur kasapta....diye başladı muhalefete.Kadın erkek tabii ki eşit haklara sahiptir.Cinsiyet ayrımından öte insanız hepimiz ama yaşadığın yer Türkiye..Tinercisi var,sarhoşu var,sapığı var..Sen bir kadın taksici olarak gece nöbetine çıkamazsın bu ülkede.Ailen var,çoluğun çocuğun var,gelişme çağındaki bir çocuğun her gece uyandığında annesini evde bulamaması normal bir durum mudur?...Velhasıl çok da derin tartışmalara girmeye gerek duymadan birbirimize güleryüzlü bir tavırla iyi günler dileyerek ayrıldık taksiden;)

Yine bir gün İzmit'ten dönüyorum otobüsten indim,yorgunluk hatsafha da elimde çizim çantam,bilgisayarım var,koştum hemen taksiye.Göztepe'den girmeyelim abla trafik yoğun dedi,(bu arada belirli bir kesim vardır toplumda,karşınızdaki insan sizden 30 yaş büyük olsa bile abla diye hitap eder size:) )''Peki dedim nereden kolayınıza gelirse öyle gidelim.''Zaten iki seçeneği var,bilmediğim yolda değil, ya Göztepe'den minibüs yoluna çıkacak,ya da Erenköy'den...İlk seçeneği eledik,Erenköy üzerinden gidiyoruz derken bizim taksici sokaklara paralel çizerek gidiyor,aynı sokağın başka bir köşesine çıkıyoruz her defasında.En son baktım,aynı yerden 2 kere geçiyoruz tam soracakken demez mi?''Abla ben karşının taksisiyim buraları bilmiyorum diye...''Ya Sabır dedim içimden,adresi tarif ettim neyse ki sağ salim geldim evime,bu arada taksimetre olması gerekenin 2 katında tabii..Parayı uzattım bozuğu çıkmadı bu sefer de...Aradı,taradı bozduramadı,''kusura bakma abla şu kadarını da helal et'' dedi,Sanki zaten hakettiğinden fazlasını almıyormuş gibi.Dedim;''Tamam kalsın..'',indim arabadan.İç güdüler yine aynı şeyi söyledi,ben dinlemedim.Bi kadın olarak ağzınıza küfürü yakıştırmıyorsanız benim gibi,siz de edemezdiniz;)

Yol bilmeyeni,saygısızı,kibirlisi,çenesi düşüğü olduğu kadar hakkını veren de var bu mesleğin,Aracına çiçek gibi bakan,müşterisine saygılı,trafik kurallarına uygun hareket eden,size kendinizi güvende hissettiren Taksicilerde var benim güzel ülkemde...Ama keşke her güzel şey gibi azınlıkta olmasalar.....

AŞK....

2010-05-03T02:58:00.000+03:00

Aşk; beraber olmaktan çok ayrı olmaktır...

80'LERİN SONU 90'LARIN BAŞINDA ÇOCUK OLMAK...

2010-04-17T21:58:00.002+03:00

Twitter'da son zamanlarda gözüme takılan bir yazı;

''Çocukken topumuzu patlatan amca!Patlattın da ne oldu ??Yeni nesil bilgisayar başından kalkıp çocukluğunu yaşayamıyor işte.''

Çok doğru değil mi?Ben büyüdüm,ortaokulun son demlerinde bilgisayarım oldu.Bütün mahallenin çocukları evlere kapandık.Bizim jenerasyondan sonra göremedim kimseyi arka bahçe de.
Oysa ne kadar güzeldi o günler...
Biz erkeklerle maç yapardık,erkekler ip atlardı bizimle :)
İstop oynardık en olmayacak renkler uydurup ebelemeye çalışırdık.Çingene pembesini o yaşlarda bu oyunda öğrendim ben mesela :)

Saatleri güne sığdıramaz gece çıkar saklambaç oynardık.

''Dansa davet'' diye bir oyun vardı sonra..Kimin kimden hoşlandığı bu oyunda çıkardı meydana. :)İlk aşklar vs..

Yaramazdık tabii..Behiye Teyze vardı arka binada.Hani illa her mahalle dizisinde olur ya bir yaşlı teyze,çocuk düşmanı:)Delirtirdik onu;bir keresinde bizi güzellikle yanına çağırıp kaynar su atmıştı üzerimize:))Allah rahmet eylesin öbür taraftadır herhalde..

Top oynarken üzerinden araba geçer patlardı,üzülürdük.En büyük derdimiz bu olurdu...

Bahçe de toplanır piknik yapardık..2 m2 çim bulduk mu örtüyü serer annelerimize kek yaptırırdık..
Otoparkta,apartman arkasında suntalardan kulübe yapmıştık bir keresinde..Hepimiz bir yerinden tutmuştuk,çiviler,keserler.. babamızın alet-edevat çantasından ne bulduysak :))Öğlen yemeklerinde buluşur evden sandviçler hazırlar,müzik dinler,oyunlar oynardık orada...Bi gün içinde yangın çıkartınca yıkmışlardı bizim kulübeyi :))Yaramazdık söylemiştim ;)
Tetrisimiz vardı,severek oynardık.Süper Mario da son seviyeye gelemeyenlerdenim ben:)
Bizim cep telefonumuz yoktu çok şükür ki..Odalarmızın camının altında isimlerimizle seslenirdi arkadaşlarımız.Ya da gelirlerdi kapıya kollarının altında bir topla ''Gönül teyze Sinem evde mi?? '' :))...
Akşam olup eve dönmem gerektiğinde hiç kendi isteğimle gidemezdim eve,oyuna dalardık,annelerimiz yemek vakti olup,babalar eve geldi mi seslenirdi pencereden ;''SİİİİİİİİİİİNNNNEEEEEMMMMMM'' diye...

Şimdi bakıyorum sokağa cıvıldaşmalar yok,teyzeler çocuk seslerinden şikayetçi değil,sokaklar bomboş sadece araba yığını..''Çağın getirdikleri'' teriminin arkasına sığınmadan büyüseler keşke..
Çocukların elinde birer cep telefonu,son modelinden...
Hepsinde daha ilkokul çağında bir marka koşuşturması...
Ceplerde tomar paralar..Yahu bizde demir para olurdu cips-kola-çekirdek alırdık...
Şimdi PSP var.. nereye gitti bizim sokak futbolumuz,mahalle maçlarımız...

Bahsettiğim yerde Bağdat Caddesi bu arada..Kasımpaşa'da mahalle arası nasıl çocuklarla doluysa biz de öyleydik..Kim ne derse desin ,teknoloji nereye giderse gitsin.Biz şanslı çocuklardık..Birlikte büyüdük,arkadaşlığı sokakta öğrendik.Dizlerimiz yara bere içinde oyun oynarken,tişörtlerimiz yırtılır,annemizden azar işitirken büyüdük biz..

İyi ki de öyle büyüdük..Ve ne yazıktır ki bizim çocuklarımız böyle büyüyemeyecek..

SARAY'DA BİR GÜN :)

2010-03-26T21:07:00.000+02:00

Perşembe günü Rölöve-Restorasyon dersimiz kapsamında mobilya rölövesi için Dolmabahçe Sarayı'ndaydık.Ben İstanbul'da oturduğum için hocalarımdan rica ettim sabah Saray'da buluşmayı,onlarda İzmit'ten geldiler.Sabahın erken saatlerinde Kocaeli-İstanbul yolları,köprü trafiği filan derken onlar vaktinden geç gelince biz de güvenlikle birlikte başladık ''bacım memleket nire ?''muhabbetine :) Neyse Trabzon'lu çıktı..Severim Karadeniz insanını,sohbeti keyiflidir. ;) Memleket meseleleri,spor,siyaset,ekonomi derken [ki anlarsınız buradan kapıda ne kadar beklediğimi :)] hocalarım ve arkadaşlarım geldiler.12+2 kişilik bir ekip olarak saraya doğru ilerlerken ben kendi adıma çok heyecanlıydım.Atatürk'ün gezdiği bahçe de yürümek,merdivenlerden çıkmak,hayata gözlerini yumduğu bu yerde olabilmek sanıyorum ki hepimize aynı güzel duyguları yaşatır.

Bu arada yazımı okurken içinizden;''İlk defa mı Dolmabahçe Sarayı'na gittin??Bir de İstanbul'da oturuyorsun..'' gibi kinayeli bir düşünce geçtiyse o benim kendi ayıbım der,susarım maalesef...

Arkadaşlarımla beraber mimariye hayran hayran bakakalmış,hocalarımız ve emniyetten polisimiz önderliğinde sarayda ilerlerken kendimizi ''Zülvecheyn Salonu'nda'' bulduk.Kısaca anlatmam da fayda var sanırım;Zülvecheyn Arapça kökenli olup,tükçe de ''iki cepheli'' anlamına karşılık gelmekte.Saray da padişahın özel çalışma alanı,yatak odası gibi resmi olmayan bölümlere geçiş bu selamlık denilen sofadan yapılmaktaymış.Ortada mermer tablalı,ahşap altın rengi ayaklı geniş bir masa,duvardaki paralelinde görkemli bir şömine bulunmakta.Sağ ve sol yanı ise konukları ağırlamak için ayrılmış,sanki devasa bir bekleme salonu.Saray'da fotoğraf çekmek yasak olduğu için ders kapsamında görüntülediklerimizi bile sizinle paylaşma imkanım yok ne yazık ki :( Kısıtlı zamanımızda bir yandan çizim yapıp,ölçü almak bir yandan bu mimari güzelliği seyre dalmak arasında gidip gelsekte saat 16:00 itibariyle sarayı terketmek zorundaydık.Bu terketmek kelimesi dramatik bir hava kattı yazıma bir anda:)

Bu arada ziyaret etmek isteyenler için belirtmem de fayda var,Saray TBMM'ne bağlı bulunduğundan müze kartınız burada geçerli değil ve pazartesi,perşembe günleri ziyarete kapalı.Giriş 20 TL öğrencilere ise 1 :)

İç Mimaride teknik bir terim olduğu için belirtmem gereken son bir nokta daha var; Rölöve,bir yapının, veya arkeolojik kalıntının yakından incelenmesi, belgelenmesi, mimarlık tarihi açısından değerlendirilmesi ve restorasyon projeleri hazırlanabilmesi için binanın iç ve dış mimarisine, özgün dekorasyonuna ve taşıyıcı sistemi ile yapı malzemelerine ait mevcut durumunun ölçekli çizimlerle anlatımıdır. ;)

GÜZEL İZMİR

2010-03-14T03:16:00.003+02:00

Ben en son İzmir'e gittiğim de 'susma sustukça sıra sana gelecek' propagandası altında,saat 21:00 sularında ışıklar 1 dakikalığına yanıp,sönüyordu.Artık siz hesaplayın aradan kaç yıl geçmiş.

İzmir Ekonomi Üniversitesi'nin başlattığı ''1.Ulusal İçmimarlık Öğrencileri Buluşması'' kapsamında yolum bir kez daha İzmir'e düşmüş oldu geçen ay.Öğrencilerin misafirperverliği,organizasyonun akışı ilk olmasına rağmen oldukça memnun ediciydi.Yediğim içtiğim bana kalsın gezip gördüğümü anlatmam gerek biliyorum ama bir ara söyleşiden fırsat bulunca Çağrı'yla beraber soluğu şarabıyla ünlü olan Şirince'de aldık.Keşke imkan olsa da blog üzerinden Karadut şarabının tadına bakabilseniz.İçimi bu kadar hafif ve lezzetli bir şarap içmemiştim 22 yaşıma kadar:)Şirince İzmir'den arabayla yaklaşık 1 saat uzaklıkta ,ufak bir tepecikte mesken kurmuş kendine.Beyaz evler bana Safranbolu evlerini çağrıştırsa da mimarisi bir başka tabii.Hava muhalefetinden dolayı kısıtlı zamanımıza Çeşme,Alaçatı'yı dahil etmek istesekte başaramadık.
Madem buraya kadar gelmişsin bir de Kuşadası'na gidelim dedi Çağrı.O'da İzmir'den yine yaklaşık 1 saat uzaklıkta.(Bu arada yolculuk sürelerini abartıyor yada azaltıyor olabilirim,sohbet muhabbet derken çok da farkına varamadım :) )Kuşadasına geldiğimiz de sonunda güneş açtı,yağmur durdu.Çağrı'nın söylediğine göre Kuşadası Starbucks,Bebek Starbucks'tan sonra gördükleri arasında en güzeliymiş.Denize olan hakimiyeti açısından haklı tabii ki.Yazın tezgahların kurulması,turistlerin durumu nedir bilmem ama yüksek binalar bana o gözümde canlandırdığım Kuşadası'nın yazlık mekan hissiyatını veremedi.Burada da güneşin batışını izledikten sonra tekrar İzmir'e döndüğümüzde soluğu İzmir'in Nişantaşı olan Alsancak'ta aldık.Keyifli ve eğlenceli bir gün geçmiş oldu benim için.Çağrı'nın misafirperverliğinide yabana atmamam gerek bu nokta da.
Kısa olan okul gezimizin son gününü Hocalarım ve okul arkadaşlarımla birlikte geçirirken sabah kahvaltısı için Kordon'da toplandık hepimiz.Şansıma 2 gündür yağan yağmur durmuş,güneş açmıştı.Bir pazar sabahı Kordon'da kahvaltı yapmak ''hayatınızda yaşamanız gereken anlar'' listesine girmeli bence;)Kahvaltıdan sonra İzmir'i keşif için Hocalarımızla beraber kısa bir yürüyüşe çıktık.Daha önce Bülent Hocamın askerliğini İzmir'de yapmış olması avantajımızdı tabii ki.Bir ara nereye gittiğimizi çözemediğimden Bülent Hocama rotayı sorduğum da ;''Boşver belli bir sokağa girmemiz gerekli değil kafamıza göre gidiyoruz yol nereye götürürse'' dedi.Ben o an farkettim ki bir yeri keşfe çıktığınızda aslında ilk kural yön belirlememek olmalıymış.Tüm gün boyunca istediğimiz sokağa sapıp,istediğimiz yoldan devam ettik.Sanki bir yer aramıyormuşçasına.Bu arada çok fazla ilçe görme şansım olmadı tabii ki bu haftasonu kaçamağımız da ama izlenimlerime göre İstanbul'dan sonra İzmir insanı o kadar misafirperver,güleryüzlü ve nazik geldi ki bana,tarifi mümkün değil.Sanki sınıf ayrımı yok, sanki herkes eşit şartlar altında yetişmiş.İstanbul'la kıyasladığınız vakit bunu çok net görebiliyorsunuz.

İzmir güzel,insanı güzel kabul,hiç itirazım yok..Ama her zaman diyorum ya ;İstanbul'a bir kere aşık olmayagör;vazgeçemiyorsun,nefes alamıyorsun başka bir yerde ;)O benim ilk aşkım,Kalbimin her daim en güzel yerinde;)

NEDİR BU TWITTER??

2010-03-14T01:51:00.001+02:00

Twitter hesabıma yeni dahil olan arkadaşlarıma verdiğim cevap genelde;''Walla nasıl anlatsam bilemiyorum,karışık bir sey aslında bir o kadar da kolay yani'' yada ''Bilen birine sormakla olmaz,kurcalayınca kaptırıyorsun kendini'' tarzı bir cevap oluyor.Her zaman söylerim ''Benden öğretmen olmaz,anlatım kabiliyetim var ama sabrım yok'' diye.Bu yüzden 2.ci cevaptan yanayım daha çok.Yani benden esaslı bir açıklama beklemeyin:)
Aslında Twitter;tek seferde 140 karakterlik bir alan kullanımına izin veren mini bir blog.Her sey kısa,özet,en yalın haliyle karşımızda...Haberler,duyurular,tanıtımlar,dedikodular vs..140 karakterlik bir kullanım alanıyla sınırlı.

Öyle bir platform ki bir an ekrana baktığınızda kan arayan bir hasta yakınının çağrısına da cevap olabiliyorsunuz,takip ettiğiniz kişi listesine göre güncel haberlerden de faydalanabiliyorsunuz.İnternette ki her sosyal ağda olduğu gibi twitterıda nasıl,ne amaçla kullandığınız önemli aslında.Türkiye'den örnek vermek gerekirse Şişli Belediye Başkanı Mustafa Sarıgül zamanında seçim kampanyasını twitter hesabı üzerinden yürütmüş ve seçmenlerine vaadettiklerini,kampanya dahilindeki program akışını bu platform üzerinden duyurmuştu.Aynı durum iş sektöründe olduğu kadar sosyal kulüpler üzerinde de geçerli.Buna bir örnek şu an da Gülben Ergen,Feride Edilge ve Elvan Oktar'ın önderliğinde kurulan Çocuklar Gülsün Diye isimli sosyal yardım kampanyası.Bu Kampanya hakkındaki bir çok duyuru twitter hesabı üzerinden şüphesiz ki milyonlara ulaşıyor.Bu yüzden aynı zamanda pazarlama sektöründe de oldukça yaygın bir iletişim ve tanıtım alanı twitter.

Bir de tadı tuzu var tabii.Her konuda sohbetinden,görüşünden keyif aldığınız insanlarla bir şeyler paylaşmak keyifli...Twitter hesabı olanlar iyi tanır onu; chirimirim iyi ki vardır,candır;) Takip listesine eklenmelidir;)

PROJE TESLİMİMDEN KISA BİR ANEKTOD..

2010-03-09T18:05:00.001+02:00

Eylül ayının ortalarından süregelen bir zaman diliminde sona yaklaştım okul projemde..Araştırmalar,tasarımlar,özgün olma çabası,öğrenci psikolojisi,vize stresi vs. derken final jürisi geldi çattı.Uykusuz geceler,sabahlamalar,dersin ortasında uyuyakalabilme ihtimalleri yolun sonuna geldiğinzde tüm bu negatif durumları elinizle masanın üzerinden atar gibi itiyorsunuz.Emek sarfettiğiniz şey her ne olursa olsun sona bağlamak,düğüm atmak çok keyifli.Vazgeçebilirdim belki bir öğrenci olarak;ama o zaman yenilmiş olurdum.İşte o zaman bu başarısızlık olurdu.Sonucu iyi ya da kötü olsun bu meslekte terzi kendi söküğünü dikemez hesabı bir türlü beğenemezsin yaptığını.Okuldan bir hocam bundan 2 yıl öncesinde ''iyi bir tasarımcı iyi bir içmimar olmak istiyorsan ilk tasarladığını beğenmeden yürüyeceksin bu yolda,Belki ilk çizdiğin en güzeli olacak aralarında ama sen beğenmeyerek geliştireceksin kendini'' demişti..İyi ki demiş...

İLKOKUL ARKADAŞLARI ÖZELDİR ;)

2010-03-09T17:40:00.000+02:00

4 Yıla yakın bir zamandır Facebook'un hayatımızdaki etkisi malum.Abartmadan tasvir edilirse 7'den 70'e herkesin bir hesabı var artık orada.Bir şekilde bir nedenden ötürü hepimiz müptelası olduk,yalanı yok.Oyunlar,video paylaşımları derken aslında facebook hayatımıza girdiği ilk günlerde hepimizn dialoglarında aynı cümle vardı; ''facebooktan ilkokul arkadaşımı buldum''.Dedim ya herkes orada işte,ilk kez bu kadar büyük bir topluluk,hatta bugüne kadar hiçbir sosyal ağa dahil olmamış insanlar bir arada.İsim yaz,bul,mesaj at,bitti! Haliyle her şey bu kadar kolay olurken internetle arası çok ta fazla iyi olmayan annemde dahil oldu bu sosyal platforma.İlk hedefi belliydi ilkokul arkadaşlarını bulacağız :)
Birkaç isim denedikten sonra aradığımızı bulduk.Söz konusu son karşılaşmalar,35 yılı aşkın bir zaman aşımı öncesinde olunca annem ister istemez çocukluk arkadaşlarının evlenmiş,hatta toruna karışmış hallerini görünce duygulandı tabii.Hemen mesajlar atıldı,telefonlar alınıp yılların acısını bir fincan kahveyle,iki tatlı sohbetle çıkarma planları yapıldı.
Annem adına sevinirken dönüp kendi ilkokul arkadaşlarıma çevirdim yüzümü.

Nil geldi aklıma hemen...
İlk okul 1.sınıftayız.Ahşap,demirli sırada;miniciğiz ama sıkış tepiş 3 kişi oturuyoruz okulun ilk günü.O günden aklımda kalan mavi önlüklerimiz,dantel yakalarımız bir de Nil'in bana göre çok açık olan beyaz teni :) O günlerden sonra Nil'in lakabı ''beyaz kız'' kalmıştı öğretmenimizin ve bizim dilimizde:)
Nil benim hayatımdaki ilk arkadaşım.Aradan yıllar geçti.Tam 17 yıl..Beraber başladığımız eğitim hayatımızı beraber sonlandırıyoruz.17 yıl sonra aynı anda keplerimizi havaya atarken şüphesiz ki 93 yılı gözümüzde canlanacak.
Yani ilkokul arkadaşları değerlidir,ilk oyunlar,paylaşımlar vs..kalpte yeri ayrıdır.Annelerimizin o günlere,o saf,gerçek dostluklara yüzlerini dönüp belki gözleri dolarak o günleri hatırlaması tarifi mümkün olmaz bir güzelliktir hayatta.

KADIN OLMAK..

2010-03-08T00:58:00.001+02:00

Kadın olmak zor zanaat demişler..Ne güzel söylemişler...

Tacize tecavüze maruz kalan BİZ.
Yuvayı dişi kuş yapar demişler,Doğrudur.Ailenin temeli BİZ
''Kadınsın aklın ermez ''mantalitesi ile erkek hegamonyası altında ezilmeye çalışılan BİZ..

Kadın araba kullanamaz.
Sokaklar tehlikelidir bizim için kadın gece sokaga cıkamaz..
Kadın bir objedir patronunun gözünde ...''Kariyerin cinsiyetinde'' mantalitesinde yaklaşırlar sana..
Kadın duygu ve düşüncelerini özgürce dile getirip ağırlığını koyamaz...
Kadının toplulukta sesi çıkamaz,duyulmaz çünkü...
Kadın arkadaşlarıyla başbaşa bir gece dışarıya çıkamaz..
Kadın her mesleği yapamaz,sadece erkekler yüzünden!
Kadın güçsüzdür cahillerin gözünde,dayağa maruz kalan,sırtından sopa eksik edilmemesi gerekendir.
Kadın namussuzdur hesabı erkekten sorulur..

Aslında dikkat çekmek istediğim nokta Doğu'daki hemcinslerim...Kız kardeşlerimiz..
Tabiri caizse adeta bir mal damgası vurulup 3 kuruşa,2 inek bi öküze satılan kadınlarımız..
Bağ da, bahçe de tan vakti 3 çocuğunu okula yollayan,beyi yan gelip yatarken çapasıyla tarlalara koşan,güneş batarken eve gelip iki tas yemeğini karşılık beklemeksizin sofraya sunan kadınlarımız..
Öğretmen,doktor,hemşire olmak isteyipte önüne setler çekilip çocuk yaşta evlendirilen Ünzile'lerimiz...
Annelerimiz kız kardeşlerimiz hepsi...

Öyle işte..Çözümsüz sorunlar silsilesi bunların hepsi.Aynı benim güzel ülkemin sorunları gibi eğitim gibi,siyaset gibi ucu bucağı görünmeyen bir sorundur Türkiye'de kadın olmak...Ağırdır,zordur,acıtır içini çoğu zaman kadın olmayan anlayamaz,kaldıramaz bu yükü..

Kadın Annedir ve cennet annelerin ayakları altındadır..
Anneme armağanım olsun bu yazım;)

İSYANBUL...

2010-02-14T17:02:00.000+02:00

Trafiği..
Akıllısı,Delisi...Sarhoşu...
1.si 2.si 3.sü...Köprüsü...
Metrosu,Metrobüsü..Füniküleri
Zengini,fakiri...Hırsızı..
Gecekondusu,villası,boğazda yalısı...
Sergisi,sineması,mühürlenen tiyatrosu...
Yerlisi,yabancısı...Göçmeni...
Gideceğim deyipte asla vazgeçemeyeni...
Alışamadım deyipte kopamayanı...
Gecesi,gündüzü...Sabaha kadar eğlencesi...
.......................

Her şeyiyle nüfus kağıdında ,Doğum yeri:İSYANBUL

3.4.5. VS. KÖPRÜ

2010-02-07T23:28:00.002+02:00

Bugün Kadir Topbaş'ı İstanbul sokaklarında yakalasam ilk soracağım şey ''3.köprünün yapılma nedeni nedir?''diye sormak olurdu.Klişelerden öte nasıl bir cevapla karşılaşırdım inanın merak ediyorum.22 yıldır bu ilin havasını teneffüs ettiğime göre,trafiğine,polisine,yöneticisine katlanıp vazgeçmeyi bir an bile düşünmediğimden ben de İstanbulluyum!Ve bir İstanbul'lu olarak bu köprünün yapılmasını (trafik açısından) gereksiz buluyorum.Neden mi? Çünkü 3.köprü trafik yarasına merhem olmayacak,ben yine Anadolu yakasından Avrupa'ya geçerken köprüye gelene kadar saatlerce yol üstünde ki laleleri izleyeceğim.Ayağım debriyaj-gaz-fren üçlemesinde,bir arabanın içinde tıkılıp kalmışken camdan bir adam bana çiçek satmaya çabalayacak.Otobüsteki yolcularla bakışacağım.Metrobüs sol yanımda vınlarken belki de içimden küfredeceğim.Biz bu değil miyiz şu anda?

Daha önce de başka bir yazımda bahsetmiştim.68 kuşağı köprüyü istemiyoruz çünkü trafik sorunu ortadan kalkmayacak dedi.Nitekim haklı da çıktılar ne yazık ki!

Güzergahlar Sarıyer-Yuşa Tepesi veya Tarabya-Beykoz arası düşünülüyor.Gitgide bu çevredeki semtlerin toprak değerlerinin arttığını haberlerden izliyoruz.Çift gidiş-gelişli ve ray sistemi dahilinde yapılacak diyorlar.Haber kanallarında animasyon sunumlarıda yapıldı diye hatırlıyorum.İşin çevresel faktörü de var tabii ki;ormanlık arazilerin bir bölümü tahribata uğrayacak.Henüz onaylanmış bir karar yok ama Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulundan onay çıkar mı çıkmaz mı bilinmez.

Dilerim benim gibi düşünenlerle yanılırız da onlar haklı çıkarlar...

Bunların ötesinde bu ülkede yaşayan bir genç olarak benim fikrim trafik sorununa çözüm olarak halkın toplu taşıma sistemine önem verecek şekilde yönlendirilmesidir.Çevreyi tahrip etmek yerine mevcut köprüler üzerinde yeniden yapılandırmalar olabilir.(mesele eğer raylı sistem ise) Ya da 3. köprü değil de tünel yapılsaydı keşke.Metrobüs iyi ki devreye girdi.Evet havasız dedik,hızı yetersiz bu yollara diye eleştirdik ama hepimiz yine de varacağımız yerlere kısa sürede ulaşmak için kullanıyoruz.Gençlerden umutsuz olan bireyler için söylemekte fayda var sanırım;Haftasonları karşıya geçeceksek arabalarımız yerine toplu taşıma araçlarını tercih ederek trafik sorununu bir nebze olsun köprü güzergahında azaltabiliyoruz.Belli bir yaş ortalamasının üzerine baktığınızda anne-babalarımızdan aynı hassasiyeti göremiyoruz ne yazık ki.Gün geçtikçe hanelerdeki özel araç sayısının artması da cabası.Bu koşullar karşında iStanbul trafiğinin çözüme ulaşması umutsuz vakadır benim gözümde.

Her şeyi sizin için yapıyoruz diyorlar ama bize sormuyorlar.Pardon soruyorlar;%42 nin köprü istediğini unuttuğum için özür dilerim!

EĞER....

2010-02-06T23:49:00.003+02:00

Bir an gelir her şeyini kaybedersin.Gidecek yolun katettiğinden fazlaysa eğer,hayata karşı sorumlulukların olduğuna inanıyorsan oturduğun yerden kalkıp işe koyulmak gerekir.

Başarını kıskananlar olur hayatta,iyi niyetli kadar artniyetli de boldur bu dünya da..Seni gölgeledikleri an kaybetmezsen sağduyunu,başını yastığa rahat koyabildiysen o gecelerde huzur ardından gelir bence...

Ya da çok sevdiğini kaybedersin ya alışmayı gerektirir hayat götürdüklerine..

Dost vardır,düşman vardır..Daha da enteresanı sen biriyle uğraşamazken iki yüzlü insan vardır.Aldırmayacaksın.Sen onlar gibi olmadığın için yücesindir zaten senin ve başkalarının gözünde.

Çünkü en büyük erdemdir karakter,servetindir paha biçilemeyen....Hani onları fakir yapan...

Bütün bunlar tesadüfen okuma fırsatı bulduğum Rudyard KIPLING'in şiirinden sonra ortaya çıktı...Okurken herkesin kendi hayatından bir kaç kesit yakalayabileceğine inandığım bir şiir;

Bütün etrafındakiler panik içine düştüğü

Ve bunun sebebini senden bildikleri zaman,

Eğer başını dik tutabilir ve sağduyunu kaybetmezsen,

Eğer sana kimse güvenmezken, sen kendine güvenir

Ve onların güvenmemesini de haklı görebilirsen,

Eğer beklemesinin bilir ve beklemekten de yorulmazsan,

Veya hakkında yalan söylenirse sen yalanla iş görmezsen,

Ya da senden nefret edilirde kendini nefrete kaptırmazsan,

Bütün bunlarla beraber ne çok iyi, ne de çok akıllı görünmezsen,

Eğer hayal edebilir de hayallerinin esiri olmazsan,

Eğer düşünebilip de düşüncelerini amaç edinebilirsen,

Eğer zafer ve yenilgi ile karşılaşır

Ve bu iki hokkabaza aynı şekilde davranabilirsen,
Eğer ağzından çıkan bir gerçeğin bazı alçaklar tarafından,
Ahmaklara tuzak kurmak için eğilip bükülmesine katlanabilirsen;

Ya da ömrünü verdiğin şeylerin bir gün başına yıkıldığını görür

Ve eğrilmiş yıpranmış aletlerle onları yeniden yapabilirsen;

Eğer bütün kazancını bir yığın yapabilir

Ve bir yazı tura oyununda hepsini tehlikeye atabilirsen
Ve kaybedip yeniden başlayabilir

Ve kaybın hakkında bir kelimecik olsun bir şey söylemezsen;

Eğer kalp, sinir ve kaslarını eskidikten çok sonra bile işine yaramaya zorlayabilirsen,

Ve kendinde “dayan “ diyen bir iradeden başka bir güç kalmadığı zaman

Dayanabilirsen

Eğer kalabalıklarda konuşup onurunu koruyabilirsen,

Ya da krallarla gezip karakterini kaybetmezsen,

Eğer ne düşmanların, nede sevgili dostların seni incitemezse,
Eğer aşırıya kaçmadan tüm insanları sevebilirsen,

Eğer bir daha dönmeyecek olan dakikayı

Altmış saniyede koşarak doldurabilirsen,
Yeryüzü ve üstündekiler senindir.
Ve dahası , sen bir İNSAN olursun oğlum...

İMKANSIZ

2010-01-19T06:52:00.002+02:00

Bilmek istemeyen bir insana hiç bir şey öğretemezsin.

Hiçbir zaman öğretmen olmak istemedim.Hep saygı duydum öğretmenlerime,eğitmenlerime..

Her zaman da anlamaya çalıştım onları..

Çünkü dünyanın en zor işlerinden biridir bir insanı eğitmek,yol göstermek.

Sonsuz sabır gerektirir her şeyin ötesinde..

Ama anlamak istemeyene anlatamazsın,dinletemezsin kendini.

Bilsin,öğrensin,ilgilensin istersin; Olmaz...Cahil de değildir karşındaki;önyargılıdır sadece.

Bilmek istemez,gereksiz bulur.

Hiçbir şey yapamazsın o durum karşısında

Üzülürsün biraz vicdanlıysan,insansan..O kadar işte..

Üzüldüm ben ...

HERKESE EHLİYET YOK !

2010-01-18T02:21:00.000+02:00

3 yıldır tartışılan konu sonunda yürürlüğe giriyormuş.Artık ilkokul mezunlarına ehliyet yok! Tebrik ederim.İyi araba kullanma becerisinin ilkokul eğitimiyle doğru orantılı olduğunu düşünen zihniyeti tebrik ederim! Eğitim tabii ki önemli..İlkokul,ortaokul,lise ,üniversite.. Her evresi önemli..Ama işin bir de gerçeklerle yüzleşme kısmı yok mu yani?Yaşadığın ülke Türkiye,işsizlik oranı her geçen gün artıyor,aranılan kriterler arasında ehliyet şart koşuluyor.Sanki ilkokul mezunları keyiflerinden eğitimlerini yarıda bırakmışlar gibi bir ortam yaratılıyor. Bu ülkenin okuma-yazma,eğitim seviyesi bundan en az 20 yıl öncesine kadar yerlerde değil miydi? Her geçen gün üniversite bitiren,hatta yüksek lisans eğitimlerini tamamlayanların sayısı o yıllardan bugüne artmadı mı? Yetişen her birey,ailesinin eğitim seviyesini ikiye katlamadı mı?Güneydoğu'da,İç Anadolu'da köylerde bugün;2010 yılının bugünlerinde hala ilkokula gidemeyen çocuklar var.Sadece maddi imkansızlıklar doğrultusunda değil tabii ki eğitimsizlik de buna dahil.Ama sen kalk;trafik canavarlarını,kural ihlali yapanları,ağzı bozukları,saygısızları ilkokul mezunları diye kategorize et..Olacak iş değil!

Madem bu kadar hassassın bu konuda her 18 yaşını geçene verme şu ehliyeti.Daha katı kurallar koy,daha zor aşamalardan geçir adayını.İşin şaka gibi olan gerçek yanı ise sınav süresi :2 dk.!!! Gerçekten ! Daha parketmeyi,lastik değiştirmeyi bilmeyen adama ehliyet veriyorsun sonra da suçu ilkokul mezunlarına atıyorsun.Oh ne ala memleket!

Yazım yanlış anlaşılsın istemem eğitimsizliğin tabii ki savunulur yanı yok,olmamalı da.. Ama diyorum ya işte burası Türkiye kriterlerin belli,eğitim seviyen belli.İmkansızlıklar doğrultusunda iyi eğitim alamamış insanların önüne bir de sen taş koyma.Her geçen gün işsizlik yüzünden artan intihar olaylarına çözüm bul sebep olacağına..Eğitime ver her şeyini,Her şeyin başı orada..Düne bakacağına bügün için çözümler üret..

Ehliyetimi aldım,üniversite mezunu olmama yakın zaman kaldı.Kısmetse üzerine bir yüksek lisans,bir de doktora ekledim mi ilk işim trafiğe kendimi atıp maganda gibi araba kullanmak,kırmızıda geçmek,ona buna arabadan levye gösterip kavga çıkarmak olacak.Bakın bakalım o zaman ehliyet sahibi olma kriterleri nasıl değişecek..

VEDALARI SEVMEM AMA HOŞÇAKAL 2009 :(

2009-12-31T15:51:00.001+02:00

Okul nedeniyle bozulan uyku düzenimi rayına oturtmanın mutluluğu ile 2009'un son gününe uyandım..Bugün vedalaşma günü..Vedaların olduğu her güne erkenden uyandım/uyandırıldım hep.O yüzden şaşırmamak gerekir uykularımın bir anda düzene girmesine.Biten her şeyin sonunda analiz yapmak insanoğlunun doğasında var ya;şimdi bende geriye dönüp baktığımda 2009 için çoğu insan gibi ağır eleştirilerde bulunamıyorum.Tamam,kabul.Çok parlak bir yılı geride bırakmıyoruz ne bireysel olarak ne de kütlesel..Sanatçısından esnafına kadar herkes ayrı bir dertli 2009'dan.Bu sabah Twitter'da gezerken dikkat ettim ''bitse de gitsek'',''ne berbat bir yıldı''vs. yorumlar herkeste.Yeniyi ne kadar çabuk benimsiyoruz insan olarak.Ne kadar da hevesliyiz sıfırdan başlamaya.Kaldırıp atıyorsun eski yılı,kötüler önce hatırlanıyor ya nankörlük yapıyorsun hemen iyileri kayırıyorsun..Çok mu canını yaktı 2009? Çok mu yoruldun,kırıldın,incindin?Çok sevdin,bekledin,gelmedi mi?Çok çalıştın,sabahladın olmadı mı?Olur,bekle,sabret.Bir sonraki yıl olur..Ama sev 2009'u da,unutma o da senin hayatının bir parçası artık..Arşiv de kocaman bir yeri olsun acısıyla,tatlısıyla...

Öte yandan bakıldığında da bu yıl kimse de o 10-9-8-7'lik geri sayım heyecanını göremedim..31 Aralık gecesi en sevdiği gece klübünde eğlenmeyi,en sevdiği sanatçıyı canlı canlı izlemeyi kim istemez ki??Herkes ister! Ama tecrübeyle sabittir;Yılbaşı gecesi sokağa çıkılmaz,yollarda perişan olursun,rezervasyonuna rağmen gittiğin mekan tıklım tıklımdır,iğne atsan yere düşmez.İşin aslı gecende berbat olur,döktüğün para da boşa gider.Ev partilerine sözüm yok,keyiflidir ama şüphesiz kiminle olduğunuz önemlidir;)Benim bu yıl ki tercihim ailemle yeni yılı karşılamak.Sakin,huzurlu,keyifli...Henüz 22 yaşındaysanız,saydığım tüm bu alternatif eğlence seçeneklerini denediyseniz ve 85 yaşında,dünyanın en mükemmel,en eğlenceli ananesine sahipseniz;(aslında en önemlisi 31 Aralık 2010 gecesi yeni yıla girerken ''keşke O'da aramızda olsaydı yeni yılı beraber karşılayabilseydik ''dememek için) lezzetli bir yemeğin ardından onunla tombala oynayarak yeni yıla girmek benim için PAHA BİÇİLEMEZ!!! :))

Dilerim herkes için bol kahkahalı bir yıl olur;)İyi seneler...

2009'DAN AKILDA KALANLAR

2009-12-31T12:27:00.001+02:00

OCAK 2009
Milli piyango yılbaşı özel çekilişinde 25 milyon TL'lik büyük ikramiye çeyrek bilete çıktı.Bence bu çok önemli bir olay =)
ABD'nin ilk siyahi başkanı Barrack Obama yemin ederek görevine başladı.Aradan bir 10 geçti geçmedi, Recep Tayyip Erdoğan Davos'ta katıldığı paneli ''Daha da Davos'a gelmem !'' diyerek terk etti.

ŞUBAT 2009
THY yollarına ait Amsterdam seferli uçak 135 yolcusuyla havaalanına inerken düştü...
MART 2009
BBP Genel Başkanı Muhsin Yazıcıoğlu'nu taşıyan helikopter Yozgat yakınlarında düştü.Helikopter de bulunan gazeteci İsmail Güneş'in çağrı servisiyle olan son konuşmasını hepimiz tüylerimiz ürpererek dinledik.Kazadan iki gün sonra Helikopter bulundu.5 gün sonra ise İsmail Güneş'in cansız bedeni..
NİSAN 2009
Bostancı'da bir hücre evinde silahlı çatışma çıktı.1 komiser ve vatandaş hayatını kaybetti.
MAYIS 2009
Mardin Bilge Köyü katliamı..İçimiz yanarak şahit olduk görüntülere.45 ölü 17 yaralı :(
febe bu yıl da Türkiye Kupas'nı alamadı.Kupa Beşiktaş'ın ;)

Beşiktaş 6 yıl aradan sonra şampiyon oldu.Taraftarlarına çifte kupa zaferi yaşattılar.Çok da şahane oldu :)
HAZİRAN 2009
Michael Jackson has died,Rest in Peace...Sadece haziran ayına değil bütün bir yıla damgasına vurdu,abartmak gerekirse bir asıra.O günlerde yapılan bir yorum vardı;''Bir dönem kapandı .'' diye...Çok doğru!
TEMMUZ 2009
Türkiye ''3G devrimi'' ile tanıştı.

Sigara yasağının kapsamı genişletilerek ''Tam dumansız hava sahası''projesi yürürlüğe girdi.Bir güzel haber daha ;)
AĞUSTOS 2009
??? N'oldu sahi Ağustos'ta,hiçbir şey kalmamış aklımda,ben o günlerde tatildeydim Bodrum'da..Ondan olabilr mi acaba??Tatil diye bu denli soyutlamış olabilir miyim kendimi hayattan:S

EYLÜL 2009
Cem Garipoğlu teslim oldu.!! OH BE !
EKİM 2009
Kürsel ısınma nedeniyle Kuzey Buz Denizi'nin hemen hemen yokolduğu açıklandı..Tehlikenin farkında mısınız ??
KASIM 2009
TRT Müzik kanalı açıldı.
ARALIK 2009
DTP ''temelli'' kapatıldı.Üst düzey yöneticilerine siyaset yasağı getirildi,Tadından yenmez bu haberin..

Bana gelince;benim için yorucu,eğlenceli,sancılı, bir yıl geçti.Biraz daha büyüdüm,notlar aldım yine hayattan bir sonraki yılda aynı hataları yapmamak adına..Güzel tarafı bu yıl da hiç keşkem olmadı,yaşadığım her sevinçten her üzüntüden ders çıkararak kayırdım kendimi bir sonraki yıl için hazırlamaya..Umutla ;)

DÜNYAAAAAAAAA GÜZELİ

2009-12-13T14:15:00.000+02:00

2009 yılının Dünya Güzellik yarışmasını Cebelitarık adına yarışan Kaiane Aldorino kazanmış.İyi,ne güzel..Kızda çok güzel hakkaten maaşallah diyelim.Bu tarz güzellik yarışmalarında benim dikkatimi çeken bir nokta var ki o da şu; dereceye bile giremeyen diğer kızlar koşarak gelir 1.yi tebrik eder.Ama öyle böyle bir tebrik değil.Sanırsın ki kızın annesi,ağlarlar beraber filan.Ya tamam yarışmanın keyfine centilmenlikte dahilde,hani ne biliyim sen kızsın ya kıskan biraz gıcık ol,''O neden 1. oldu ben çirkinmiyim?'' triplerine filan gir.Ben güzellik yarışmasına katılsam 1.sarışın olsa gider bi elini sıkarım tebrik ederim filan tabii de;boynuna dolanıpta ağlamam yani beraber..

ÖLÜYORUM (Jorges Luis Borges)

2009-12-09T14:06:00.000+02:00

ANLAR

Eğer, yeniden başlayabilseydim yaşamaya,

İkincisinde, daha çok hata yapardım.

Kusursuz olmaya çalışmaz, sırtüstü yatardım.

Neşeli olurdum, ilkinde olmadığım kadar,

Çok az şeyi

Ciddiyetle yapardım.

Temizlik sorun bile olmazdı asla.

Daha çok riske girerdim.

Seyahat ederdim daha fazla.

Daha çok güneş doğuşu izler,

Daha çok dağa tırmanır, daha çok nehirde yüzerdim.

Görmediğim bir çok yere giderdim.

Dondurma yerdim doyasıya ve daha az bezelye.

Gerçek sorunlarım olurdu hayali olanların yerine.

Yaşamın her anını gerçek ve verimli kılan insanlardandım ben.

Yeniden başlayabilseydim eğer, yalnız mutlu anlarım olurdu.

Farkında mısınız bilmem.

Yaşam budur zaten.

Anlar, sadece anlar. Siz de anı yaşayın.

Hiçbir yere yanında termometre, su,şemsiye ve paraşüt almadan,

Gitmeyen insanlardandım ben.

Yeniden başlayabilseydim eğer, hiçbir şey taşımazdım.

Eğer yeniden başlayabilseydim,

İlkbaharda pabuçlarımı fırlatır atardım.

Ve sonbahar bitene kadar yürürdüm çıplak ayaklarla.

Bilinmeyen yollar keşfeder, güneşin tadına varır,

Çocuklarla oynardım, bir şansım olsaydı eğer.

Ama işte 85'indeyim ve biliyorum...

ÖLÜYORUM...

Jorge Luis BORGES /Arjantin-1985

İSTANBUL'U YAŞAMAK MADDE 3

2009-12-08T10:14:00.000+02:00

~~MADDE 3~~ EMİNÖNÜ'NDE KUŞLARA YEM VER

4-5 yaşlarında miniminnacıkken dedemin elinden tutar Eminönü'ne giderdim.Her gidişimizde de Yeni Camii'nin önünde yem satan teyzelerden yem alır kuşlara atardım.Belki çok ironik ve kişisel bir madde oldu bu ama çocukken çok hoşuma giderdi.Belki de bunu yapmak çocukken güzeldi.Şimdi denesem aynı hisleri uyandırır mı bilemiyorum.Ama çocukken hayvanları,kuşları sevme yetisi ben de ilk kez bu şekilde başgöstermiştir.Bir hayvanı beslemenin,sevmenin çocuk psikolojisinde son derece olumlu etki yarattığa inanıyorum.Sizden geçtiğine inanıyorsanız çocuklarınıza ya da küçük akrabalarınıza okutun yazımı :)

NEŞELİ HAYAT

2009-11-30T06:43:00.001+02:00

Eve içkili gelen Rıza'nın yanına karısı Ayla oturur ve sakince sorar;
-İçince her şey halloluyor mu??
-''Hayır'' der Rıza.''Hallolmayınca içiliyor...''

İSTANBUL'U YAŞAMAK MADDE 2

2009-11-29T07:21:00.002+02:00

~~MADDE 2~~ BOĞAZ TURUNA ÇIKMAK

İstanbul'la ilgili böyle bir maddeleme ele alınır da Boğaz'dan bahsedilmez mi dediğinizi duyar gibiyim.Kaçımızın Bebek sahiline demirli yatı var bilinmez ama olması şartta değil ya,

sen şimdi Ortaköy'e gittin;kumpirini yedin,çayını içtin,nargileni çektin,2 el tavlanıda attın...E ayıp olmaz mı sahilden hemen bi Boğaz turuna katılsan da ''ah bi tane de bende olsa şu yalılardan''diye iç çekerekten manzaraya kendini vermesen?Çok ayıp olur..Yaz ayı tavsiye tabii;)

İSTANBUL'U YAŞAMAK MADDE 1

2009-11-29T05:48:00.002+02:00

22 yıldır İstanbul'da yaşadığı için kendini şanslı sayan topluluğun üyesiyim bende.Yılın hangi ayı olursa olsun kısa ya da uzun vadeli olarak İstanbul'dan her uzaklaşışım da hep özledim bu şehri.Trafiği,yönetimi,polisi,cahili,akıllısı,delisi hiç bir etmen bende ki bu İstanbul aşkını yok etmeye yetmedi.Umarım yetmez de..Tüm bunları düşünürken bahsedeceklerimi henüz yaşamayanlar ve bu şehri merak edenler için ''İstanbul'da yapılması,gidilmesi,görülmesi,yaşanılması gerekenleri maddelemeye karar verdim.Sanırım maddeler bittiğinde hepimiz İstanbul'u neden sevdiğimize dair sorulan sorulara cevap bulacağız.[En azından Ben;) ]

~~MADDE 1~~.KIZ KULESİNE KARŞI ÜSKÜDAR'DA ÇAY İÇMEK

Ama öyle 5 çayına gider gibi değil.Gece yarısı saat 01:00'dan sonra hava ayaza kesmişken içinizi ısıtan bir fincan çaydan bahsediyorum.İlkbaharda sabah ezanına kadar orada oturduğumu hatırlarım.Zaten hangi mevsimde olduğunuzun herhangi bir önemi yok.Yazın genellikle büfenin hemen yanına minderler atılıyor Kız Kulesi'ne doğru;kışın ise aracınıza çayınızı alabiliyorsunuz.Arabayla gittiğiniz zaman sahil de park yeri bulamama olasılığınız yüksek,ama ben yine de yolunuz düşerse şansınızı deneyin derim;)

MERVE'NİN ANISINA DEŞİFRE PROGRAMI

2009-11-25T04:53:00.001+02:00

Bir önceki yazımın belki de devamı niteliğinde...

Geçen akşam Atv’de yayınlanan Deşifre programında bu kez beni de derinden etkileyen bir olay ele alındı.1.5 yılı aşkın bir zaman öncesinde ortaokuldan bir arkadaşımı ABD'de ki bir trafik kazasında kaybetttik.Buna en büyük neden hastane yetkililerinin de kabuluyle ihmalkarlık…Kazanın ardından yapılan gerekli ameliyatlar sonucu sağlık durumu her geçen gün daha iyiye giderken böbrek anjiyosunun ardından odasında hemşire gözetimi altına alınan Merve’nin nefes alışverişi duruyor ve hastane yetkilileri durumu aradan 15 dk geçtikten sonra fark ediyorlar.Ve ne yazık ki iş işten geçmiş oluyor.Hani hep Türkiye de yaşandığına inandığımız hastane ihmalkarlığı bu kez ABD'de buldu bizi.Programda tekrar gündeme gelmesinin nedeni Merve’nin ailesinin haklı mücadelesi.Bu büyük ihmalkarlığa karşın hastaneye açılan davanın sonucunda elde edilen gelir yanlış hatırlamıyorsam yüzme federasyonuna bağışlanacak.Hayatını bu güzide spor dalına adamış bir genç kızın ruhuna hitaben yapılabilecek en güzel davranışlardan biri ancak bu olabilirdi sanırım.Türkiye'de bir ABD vatandaşının başına aynı olay gelseydi ortalık ne derece karışırdı,merak konusu.Giden geri gelmiyor ne yazık ki.Ama böyle bir durum karşısında hukuki haklarımızı aramak en doğrusu diye düşünüyorum.

Yüzme kariyerinde son olarak Galatasaray Spor Kulübüne bağlıyken,Türkiye adına da bir çok başarıya imza attı Merve.2000 yılında İstanbul’da yapılan Türkiye Kulüplerarası yaz şampiyonasında ve yine aynı yıl İzmir’de yapılan Türkiye Kulüplerarası kış şampiyonasında Türkiye rekoruna sahipti.Akdeniz Ülkeleri COMEN Yüzme Kupası'nda da üçüncülüğü bulunuyordu.
Başarılarını ABD'de de sürdürmüş, üniversitesi adına katıldığı kolej şampiyonasında (NSISC - New South Intercollegiate Swim Conference Championships) çok yüksek puanlar toplayarak "çok değerli yüzücü" ödülü almış (Most Valuable Swimmer Award), olağanüstü bir yetenek (standout performer) olarak nitelendirilmişti.

Hepimizin hayatından bir günü aldın,Ve o gün çok şeyi değiştirdin..

Yazım ruhuna dokunduysa ne mutlu bana arkadaşım..

Melekler arasında uyu…

24 DAKİKA DA ÖLÜRSÜN !!!

2009-11-17T21:11:00.002+02:00

Sinirimden konuya nasıl başlamak gerekir inanın bilmiyorum ama anlatacaklarım ne yazık ki kelimesi kelimesine doğru ve birebir yaşanmış bir olay.Artık İstanbul'muş metropolmüş bunlardan bahsetmenin herhangi bir önemi yok.Çünkü bu akşam anladım ki Türkiye sınırları dahilinde yaşadığın sürece senin hayatının değeri yok.Oturduğum semt ve olay yeri Kadıköy'ün Selamiçeşme semti.kabaca tarif etmek gerekirse;çift gidiş gelişli bir caddeyi Bağdat Caddesine bağlayan bir dörtyol.Işıklardan karşıya geçerken yolu yarıladım ardımda bir kıyamet,bir çığlık,çarpma sesleri! Çevredekiler olay yerine koşarken ben de geri döndüm tabii.Evlere paket serviste çalışan motorlu bir genç sürüş hakimiyetini kaybederek trafik lambalarına çarpıp takla atıyor.Çok şükür gençte çok ağır bir yaralanma yok ama bacağını hareket ettiremiyor,iç kanamadan şüphelenip herkes telefonlarına sarıldı,hemen ambulansı aradık.Şimdi bu noktaya dikkat Ambulansı arama saatimiz tam olarak 20:06 ! Gencin ailesi,çalıştığı yer,arakadaşları arandı derken aradan bir 10 dk geçti ambulans hala ortada yok ki bulunduğumuz konum Göztepe SSK hastanesine arabayla 2dk. mesafe de.Tekrar 112'yi aradığımızda (bu arada belirtmemde fayda var sanırım 112 yi aradığınız zaman direkt olarak sağlık bakanlığı karşınıza çıkıyor.) ambulansın olay yerine yönlendirildiğini öğrendik.Gencin durumu hala aynı,su içirmiyoruz herhangi bir iç kanama olayına karşın.Bu arada yaşı ileri bir amcamız kalabalığa dönerek ''İşte bize bir şey olmaz''dedi.''Bu millet böylesine birbirine kol kanat germişken bölemezler bizi''.Haydaa! Yorum yok..
Saat 20:20 ambulans hala ortada yok devriye gezen polis ekipleri olay yerine geldiler.Onlarda ambulans çağrısında bulundu.ben artık biraz da kalabalığa güvenerekten ambulansın gelişini evden izlemeye karar verdim.Saat 20:30 penceredeyim ambulans geldi.TAM 24 DAKİKA SONRA AMBULANS GELDİ.

24 dakika da ölürsün kurtuluşun,kaçışın,şansın yok!Yaşanan bu kötü olaydan sonra bunu belirtmem ne kadar önem taşır bilmiyorum ama ambulansın gelirken de giderken de sirenleri devrede değildi.Siren derken kastettiğim şu; hani yoğun trafiktesinizdir,aracınızı 1 metre ilerletemezken arkadaki ambulanstan gelen bir ses vardır ya içinde hasta olmadığı halde duyarsınız sesini yolların hakimidir artık o ;işte o sesten bahsediyorum.
Bu yazımın tek teması,tek mesajı var; ''Siz siz olun sakın kaza yapmayın'' !

ANLAMIYORUM !

2009-11-14T15:34:00.012+02:00

Hayatta her şeyi anlayabileceksiniz,hazmedip kabulleneceksiniz diye bir kaide yok.Bireysel,kütlesel veya toplumsal olarak bir şeylerden nefret etmek çok da hoşlandığım kendime yakıştırdığım bir tutum biçimi değil.Ama samimiyetle ve istemeyerek itiraf ediyorum ki futbolu sportif sınırların dışına itip holiganlığa çeviren her hareketten nefret ediyorum.Hatta bazen oyuncusundan,yöneticisinden,takımından,taraftarından...

Takım tutmak,taraftar olmaktan anladığım ve anlamamız gereken tek şey ''oyun''dur.Takım tutmak namus meselesi değildir. [ ki bu ''namus meselesi'' terimi ayrı olarak ele alınması gereken bir konu...] Futbol spordur,hayat filan değildir.En fazla oyundur.Çocukken arkadaşınızdan daha hızlı koşmak gibi,rekabeti öğreten oyunlar tadında bir oyundur işte.Üzerine türlü spor programları yapmayı,55 yaşında adamların 90 dk'yı memleket meselesi haline getirmelerini ben Anlayamıyorum.Yalnız bir saniye;anlayamıyorum dediysem futbolu sevmiyorum,taraf tutmuyorum demiyorum.Takım tutmuyor değilim.Bu ülke de yaşayıp takım tutmayan gerçekten duruma tarafsız kalabilenlerin elini sıkar,tebrik ederim o ayrı...

Durumu bu kadar tepkili yaklaşırken,ben neden Galatasaraylı'yım diye sordum kendime.Neden bunca takım arasından Galatasaray?İşin özü sempatizanlıkla başlar;Öyle doğuştan gelme yetenekli olmak gibi bir kavram değildir.Çok soru sorup,daha çok düşünmeye başladığın,kimliğini karakterini sorgulamaya başladığın yaşlarda seçersin kendine bir takım alırsın formasını koşarsın sahalara.Genetik olacak,komik ve açıklanamaz bir durum yoktur yani ortada.Öyle olsa tüm ailem fenerbahçe taraftarıyken ben Galatasaray'lı olmazdım.Ya da başka bir arkadaşımın babası fenerbahçeliyken abisi beşiktaş,kendisi Galatasaray taraftarı olmazdı.

Soruma geri dönmek gerekirse neden olarak göstermek inançlı bir davranış olmaz ama her Galatasaray taraftarının hafızasından silinmeyecek bir fotoğraf karesi;

Tanıklık ettiğim tarih 17 Mayıs 2000...

İnanıyorum ki o gece herkes Galatasaray taraftarıydı.Futbolla iligisi olmayan ananelerimizden tutun,ilkokul çağındaki çocuklara kadar o gece Türkiye'nin adı;Galatasaray'dı.Değilse işte bunun adı artniyetti.17 Mayıs 2000 gecesi nasıl sevinç gözyaşları dökenler olduysa;6 Kasım 2007'de de Liverpool-Beşiktaş deplasmanında hepimiz kahrolduk.Böylesine yoğun tepkiler sergilememizin nedeni,tekrar belirtmek gerekirse futbolu memleket meselesi haline getirmemizdir.Şehirlerarasını bırakın ülkelerarası güç göstergesidir artık futbol.

Futbol adına Galatasaray Spor Klübü haricinde takdir ettiğim bir hususta;Beşiktaş 'ın Çarşı taraftar grubunun,29 Ekim'de sivil toplum örgütleri ve derneklerle birlikte açtıkları 'Ata'm izindeyiz'' yazılı pankartları.Konu buraya gelmişken o gece yaşanan,değinmek istediğim bir konu var.

Bağdat Caddesi'nde 16 yıldır geleneksel hale gelen 29 Ekim fener alayı kutlamalarındayız.Yer-gök tam anlamıyla kırmızı-beyaz,bazı sivil toplum örgütleri ve okul temsilcilikleri ellerinde bayraklarla yürürken gözümüze Çarşı'nın ''Ata'm İzindeyiz'' yazılı pankartı takıldı.Gruba dahil olmuş sessiz,futbola dair slogansız bir şekilde onlarda cumhuriyet için yürüyorlar.Bir Galatasaray taraftarı olarak UltrAslan taraftar gurubununda aynı misyonla orada yer almasını isterken Beşiktaş taraftarını bir kez daha takdir ettim.Aradan 5dk geçti geçmedi,kalabalık bir kenara sıyrıldı,polisler anonslarla halkın arasına karıştı.Ne mi oldu??

Şöyle açıklayayım;Çarşı grubu taraftarlarının kendilerini sembolize etmek amacıyla yanlarında getirdikleri Beşiktaş bayrakları Kadıköy'lü fenerbahçe taraftarlarını rahatsız etti ve fenerbahçe taraftarları olay çıkardılar.Bu nokta da yorumu sizlere bırakıyorum...

Ben anlamıyorum futbolcu kavgalarını,taraftar cinayetlerini;

Ben anlamıyorum taraftarı olduğu takım yenildi diye eşini,çocuğunu döven zihniyeti;

Ben anlamıyorum kulüp başarısının yenilenemeyn stadlarla,forma renkleriyle alakasını;

Ve Ben anlamıyorum sözde;Türkiye'nin en çok satan gazetesi diye geçinen basın organının,spor müdürlüğü görevine layık görülen,bu ülkenin sanatçısı olmuş bireylerinin seviyesizce sohbetlerini !

Hadi bu erkek zihniyeti o yüzden anlamıyorum desem,bir çanta bir ayakkabıya milyarlar veren kadınlarıda anlamıyorum,tırnağı kırıldı diye o gün kendini eve hapsedenini de;makyajsız sokağa çıkamayanını da.

Hayır bunun cinsiyetle alakası yok.Bunun sadce mantıkla ilgisi var.Futbolu holiganlaştıran zihniyet sadece erkek türüne ait değil.Stadlarda küfürü kendine yakıştıran kadınlarda mevcut ne yazık ki.Çocukken ailecek stad atmosferini soluyamamamıza neden biraz da bu küfür meselesi değil midir?Ya binbir çeşit küfür öğrenirsin,ya maç çıkışı çoluk çocuk biber gazı yersin,coplanırsın...N'oldu? -90 dk maç izledin.Katlanılacak eziyet değildir bu.Rekabet olmasın demiyor kimse.Aksine bilimsel olarak rekabet duygusunu benimsemek insan psikolojisini tetikleyen,kuvvetlendiren bir etmendir.

Stadlar yapılsın ailecek gidelim,takımımıza marşlar yazalım hep bir ağızdan söyleyelim,rekabet ve taraftar olma duygusunu bu mantıkta benimseyelim.Kaybettiysek alkışlamayı bilelim,kazandıysak mütevazi olabilmeyi.İşte en büyük erdemlerden biri budur.Yanlış anlaşılmasını istemem;futbolun bu noktaya gelmesinde her takımın,her yöneticinin,her taraftarın rolü büyüktür.Galatasaray,Beşiktaş,fenerbahçe,Karşıyaka,İnegölspor durumu değiştirmez.

Takım tutmayı,taraftar olmayı,rekabeti seviyorum.Başarıyı takdir etmeyi,yenilgiden ders çıkarabilmeyi,ülkeme milli duyguları,sevinç gözyaşlarını tattıran,rekabet adına Avrupa'ya adını altın harflerle yazdırmış bu takımı seviyorum ve Galatasaray taraftarı olmaktan gurur duyuyorum.

Futbol benim için önce spordur sonra oyundur,rekabettir...

Gerisi laftan öte değildir.

Dünya Bir Oyun Sahnesi

2009-10-10T12:28:00.003+03:00

Nebil Özgentürk’ten harika bir program daha ..

Yönetmenliğini ve yapımcılığını Nebil Özgentürk'ün üstlendiği,sunuculuğunu Kenan Işık’ın yaptığı harika bir program izledim dün gece..Tüm haftanın yorgunluğunu gece yarısı 12 sularında bir fincan sıcak çayla atabilmek ve cumartesi sabahına dingin bir sekilde uyanabilmeniz açısından şiddetle tavsiye ederim..Zapping sırasında malesef ki yarısında yakaladağım programın konukları oyuncu Güven Kıraç ve Nehir Erdoğan'dı.Sanat üzerine yaptıkları bireysel sohbetleri çok keyifliydi açıkçası.Sohbet öyle koyuydu ki Bulgar tiyatrosundan bahsederlerken Güven Kıraç bir an seyircilere dönüp ''sıkılmıyorsunuz dimi ??''diye sormak zorunda kaldı.Programın teması kültürel kapsamda güncel ve yakın geçmiş sanat.
Buna tiyatro,sinema ve reklam aralarına solo kemanla girmekte dahil.Sanatla ilgili seyirciyi sıkmadan detaylı sohbetleri sebebiyle ayni zamanda da eğitici bir program diyebilirim.Mesela Nehir Erdoğan'ın oyunculuğa başlarken başına gelen bir olaydan ''rabarba'' terimini öğrendim:)
Konukların iki bölüme ayrıldığı programda Güven Kıraç'lı bölümü sonundan yakalasamda Nehir Erdoğan'ı dinleme fırsatım oldu.Özellikle Kenan Işıkl'a birlikte yorumladıkları yunan şair Yannis Ritsos'un Barış adlı şiiri dinlenmeye değerdi..
Yazıyı heyecanla yazma hevesim yüzünden program hakkında geniş bir arastrma yapma fırsatı yaratmadım kendime.Yine de şunu söyleyebilirim ki;ABD'de Al Pacino,Robert De Niro gibi sadece usta oyuncuların ağırlandığı ''Actor Studio''programının formatından esinlenilmiş.Ama Cuma geceleriniz için yemek programı ve dizi tekrarlarına, talk show adı altında magazin programı yapmaya çalışanlara alternatif yaratabilecek keyifli bir program diyebilirim;

Bu arada unutmadan ekleyeyim;
Rabarba:oyuncular dublaj odasındayken,dublaj sırasında kalabalık etkisi veren seslendirme yöntemiymiş,yani bir çeşit arka fon diyelim;)

Bir profesörün ''SON KONUŞMA''sı..

2009-10-09T21:51:00.002+03:00

''Azim bir erdemdir.Ama her zaman bir insanın sizin ne kadar çalıştığınızı anlaması için gerekli değildir.''

Prof. Randy Pausch'un Son Konuşma adlı kitabından önemli bir satır...

Bilge Köyü'nde ''bayram (!)''

2009-09-23T13:19:00.002+03:00

Bayramın 1.günü otobüs ile İstanbul'dan Bursa'ya gidiyorum,Mp3 çalarımda Pinhani,karşımdaki Tv'de Ana haber bülteni..Mardin,Bilge Köyü katliamı mağdurları çocuklar,muhabir ablalarıyla ailelerinin kabirleri başında ropörtaj yapıyorlar..Nedense kulaklıkları değiştirmek bir an içimden gelmedi,altyazı dialogları okumaya devam ettim;

Muhabir : Bayramın nasıl geçiyor?

Çocuk : ''Annem olmadan nasıl geçsin... ''

Çocuğun ekrandaki donuk ifadesinden snra kulaklığımdan gelen ses bir an ürküttü beni;

''...iyiler bu savaşı kaybetmiş,peki ben nasıl büyük adam olucam..''

Avrupa'nın deyimiyle;''2010 İSTANBUL-EUROPEAN CAPITAL OF CULTURE''

2009-09-09T22:20:00.009+03:00

Blog'a yazmaya başladığım ilk gün kendime bir söz verdim;Ne olursa olsun siyasi konular üzerinde yoğunlaşmayacaktım.Yoruma açmayacaktım.Ama bugün bu tabunun şiddetle yıkılma günüdür...

Henüz 21 yaşındaki Fatih Sultan Mehmet tarafından fethedilmesiyle başlayan,Dünya üzerinde Asya ve Avrupa yı birbirine bağlayan önemli bir geçiş noktasına sahip,her semti her ilçesi buram buram tarih kokan;her milletten,her kökenden insanı 5.712 km2 lik alanında barındırmış,ülkenin en yoğun nüfusuna sahip bir ilinde yaşıyorsunuz,bu il aynı zamanda 2010 kültür başkenti seçiliyor! ama bir 2009 sabahında uyanıyorsunuz ki sel felaketinden 30'u aşkın kişi hayatını kaybetmiş; ve işin en enteresan kısmı şudur ki;Büyükşehir Belediye Başkanı'nın basına yaptığı açıklama;''Gezegenimiz ekolojik olarak büyük bir yıpranmayla karşı karşıyadır!!!!''

Nasıl yani?? Bu kadar mı açıklaman?Yani Dünya ekolojik bir değişim içinde diye bizim sele kapılıp hayatımızı kaybetmemiz bu kadar olası ve normal mi??

Peki sen 5 yıl içinde İstanbul'a lale dikip,asfalt dökmekten başka ne yaptın??İngiltere'de günlerce aylarca durmadan yağmur yağarken neden biz tek bir sel felaketi duymuyoruz bu ülkeden??Hani tüm dünya için geçerliydi bu?

İstanbul'un hangi semtine,hangi ilçesine yağmur suyu tahliye sistemini yaptın??Boğaz'a 3.köprüyü yapmak mı marifet,İstanbul'a hizmet bundan ibaret mi?68kuşağı solcularının 2. köprüyü protesto etmek için Hakkari'de Zap suyu üzerine sembolik bir boğaz köprüsü inşa etmelerini şimdi anlıyorum..Köprüyü istememelerinin sebebi;''bu köprünün İstanbul'un trafik yoğunluğunu azaltacağına inanmamalarıydı.''Ve ne acıdır ki haklı çıktılar bugün 2009 yılındayız 2 tane köprümüz var ve buna 3.sü eklenecek..Neden? ''Trafik yoğunluğu azalsın ''diye..Oldu olacak boğazı asfaltla kapatın.Belki trafik sorununu çözersin,bi de lale dik yanlara peyzajı güzel olsun !

Meteoroloji ile valiliğin bağıntısı nedir anlayabilmiş değilim..Neden tedbir alınmadı?Neden çevre halkı uyarılmadı?Aynen 99 depremi gibi İkitelli halkı uyku da yakalandı bu felakete.Konuyla alakası yok gibi gözükse de İBB'nin olayın ardından yaptığı açıklamalar bana bunu hatırlattı.

Adettendir ya ;''Eğer canın yanmazsa tedbir almazsın bu ülke de,hep sonradan anlaşılır değerler ve Nietzsche'nin söylediğinin aksine (What doesn't kill you makes you stronger)öldürmeyen acı güçlendirmez seni,olduğun yerde saymaya devam edersin 10 yıl geçmesine rağmen depreme karşı hiçbir önlem almadığın gibi!!

Size rağmen,size %44 lük oy oranını layık gören bilinçli vs. bilinçsiz İstanbul halkına rağmen,trafiğe,sele,yağmura,depreme vs.. tüm bunlara rağmen İstanbul'luyum ve ben Dünya'nın yaşanılası en mükemmel ilinde yaşıyorum!

Çünkü o bir; Ali ''SABANCI''

2009-09-04T05:01:00.003+03:00

VATAN SANA CANIM FEDA !

2009-08-31T03:58:00.007+03:00

''VATAN SANA CANIM FEDA!''

Bu sabah gözümü 200 askerin aynı anda bu nidayla yürümesiyle açtım...Tamam dedim darbe böyle bir şey herhalde...

19 Mayıs,29 Ekim...

22 yıldır;hatta ortaokul ve lisedeyken benimde görev aldığım bu törenlere alışığım zaten.Ama ilk kez 30 ağustos'ta Bağdat Caddesi'nde tören yapıldığına şahit oldum.Aynı zamanda da sevindim.
Pazar günü sabahın köründe kim çıkar yarım saatlik töreni izlemeye derseniz,kelimenin tam anlamıyla 7'den 77'ye herkes oradaydı diyebilirim.

Tören Kadıköy Belediye Başkanı Av. Selami ÖZTÜRK'ün askerleri selamlamasıyla başladı.Ardından hep birlikte İstiklal Marşı'mızı okuduk.

1.ordu bandosunun da hazır görevde bulunduğu dakikalar da,günün anlam ve önemini belirtmek üzere Kurmay Albay Mustafa İLTER kısa bir konuşma yaptı.Zırhlı araçların üzerinde Gazi'lerimiz geçerken kopan alkış kıyameti ve duygu selini buradan size aktarabilmem mümkün değil...

Törende gözüme çarpan anektodlardan biri ise ;Tek çocuklu ingiliz asıllı bir ailenin 3 yaşındaki çocukları dahil ellerinde bayraklarla askerleri selamlamalarıydı.Türkçe konuşmuyorlardı belki ama orada bulunmalarının sebebi en az bizim ki kadar açıktı.(Ben yazmadan eminim bu nokta da ne demek istediğimi anlamışsınızdır.)Onlar belli ki yaşadıkları ülke de sadece bugüne değil ;düne de yarına da aynı bağlılığı göstermek için oradaydı.Ve bu görüntü,tıpkı askerlerin orada esas duruşta beklemesi gibi törenin bir parçasıydı sanki.

Pazar günlerini hiçbir zaman sevmedim ama en güzel pazar günüm 30 Ağustos 2009 sabahıydı...

Üniversite son sınıfta olmak...

2009-08-27T00:20:00.003+03:00

Biraz romanların klişe önsözleri gibi olacak ama okulu kazandığımı öğrendiğim o ilk günü dün gibi hatırlayanlardanım...

''Yağmurlu bir gün de erkek arkadaşımla yürüyorduk... ''=)

Ve sonra başladı...Kayıt heyecanı yeni bir şehir,başarmış olmanın sevinci ve gururu,artan sorumluluk vs... Bütün duygular karmakarışıktı bende.Ama hiçbir zaman resmi bir kurumda okuyorum hissi vermedi bana,ben hep atölyedeydim sanki,''Devlet'' Güzel sanatlar fakültelerine hazırlanan çoğu öğrencinin kaderi buydu bence.Öyle 25 basamaklı anfilerde okumadım ben,hocalarımın sesi hep ensemdeydi uzaktan duymadım hiç.Her zaman hepsinin kapısını çalabildim.Belki size enteresan gelecek ama Dekanından Asistanına kadar...Şanslıydım yani,mesleki eksikliğim olacaksa benim hatam olacak muhtemelen..

1.Sınıftasın tamam heyecan var

2'ye geçtin kendince çok büyük bir adım sanıyorsun,ama aldanıyorsun:P

3.Sınıfta tamam işler biraz daha ciddileşti

işte o 3 ile 4 arasında ki zaman beni tedirgin eden biraz da ..Çünkü son sınıf,son öğrencilik, dolu dolu geçsin eğlencenin daha da dibine vurayım diyorsun,içindeki çocuğu belki de orada bırakmak istiyorsun kimbilir.Ama bitiyor işte.Üniversite önemli tamam mesleki hayatın bu nokta da başlıyor ama asosyal bir tip değilsen eğitimden fazlasını alıyorsun orada...

Arkadaşlık adına daha gerçekçi şeyler öğreniyorsun mesela,gözlem yeteneğin varsa doğruyu yanlışı ayırt edebilme özelliği katıyor sana insanlar üzerinde ;ya da yaşam standartları arasındaki ilişki veya ilişkisizliği görebiliyorsun(Eğer devlet üniversitesindeysen) Yani hayatı öğreniyorsun...

Şimdi geriye dönüp başından sonuna kadar baktığımda (ki karamsarlığa düşmek için erken 1 senem daha var cepte ;) ) düşünüyorum da,her durumda hep orada olmak zorundaydım;okula çok üzgün gittiğim günlerde oldu,çok mutlu olup bahçesinde şımardığımda,ağladığımda,kırıldığımda hep oradaydım, orada olmak zorundaydım çünkü devam zorunluluğum %80 di=) ve yaz hariç hayatınızın %80i zaten orada geçer..

Bir önemli detay ise;''Nerede olduğunuz değil,olduğunuz yeri nasıl güzelleştirdiğiniz önemlidir.''Benim fakültem harika bir şehirde 20 dönümlük bir araziye sahip değildi,öyle sosyal aktivite filanda bulamazsın bahçende,koridorda arama boşuna..Kantinin maddi büyüklüğünden söz edemem ama manevi büyüklüğü başkadır benim için.Gerisi şudur ve en güzel yanıdır;Ben orada,belki de son kez;hayatımda her zaman olmasını istediğim çok güzel insanlar tanıdım.Beni bir ortaokul arkadaşımın hatalarımla kabullenip tanıyıp anlayıp sevebileceği kadar seven üniversite arkadaşlarım var şimdi.Bence bunun verdiği keyif anlatılamaz.

Bahsetmeden geçmek istemem,Benim okuduğum il de ayrı bir evim olmadı ama''öğrenci evi muhabbetleri '' denen bir kavram var kesinlikle yaşanmalı ve görülmeli derim.Anlatılmaz ,yaşanır fazla detay istemeyin benden ;)

Yazım bir noktadan sonra duygusallaşmaya başlamış farkettim.O yüzden 4.sınıfa geçmeye hazırlanan bir öğrencinin standartların içinde iyiyi arama çabasını anlatan yazımı bu noktada bitiriyorum.

Beni bu yazıyı yazmaya iten sebep ,o son 4. virajı mümkün olduğunca doğru almak istemem sanırım,çünkü yoldan çıkabilirim de...

Olmamış İşte !

2009-07-19T01:22:00.008+03:00

Malumunuz Pepsi yeni reklam kampanyasında yola Seda Sayan ile çıktı.Firmanın en büyük rakibi Coca-Cola nın reklamlarına aşina iseniz aradaki farkı gayet net algılamışsınızdır zaten.Coca-Cola nın gençlik temalı,yaratıcılığı ön plana çıkaran reklamları kimimiz için favori reklamlar bile sayılabilir.(Şişe ve kutuları enstrüman olarak kullandıkları reklamlarını tek geçerim.)Pepsi vs. Coca Cola ikileminde de nedendir bilinmez Pepsi tercih edilmeyen olmuştur hep.

Seda Sayan Türkiye'nin en güvenilir(!) kadını seçildiği için her reklam molasında,bu reklamda onu izlemek zorunda bırakıldık.Kim ne derse desin motomot düşüncem budur;Bu kadın bu reklama olmamış,OL-MA-MIŞ...

Git sabah programı sun (hatta bana kalırsa tv de gözükme..),Zenginden alıp fakire ver,bağış yap,kocandan ayrıl 7.ye bir daha evlen vs...illa reklamda oynarım ben diyorsan git deterjan markası bul,çocuk bezi olsun ne biliyim ..

Bir de klişe ama doğru bir sloganımız var;''Reklamın iyisi kötüsü olmaz.'' diye.Pepsi'yi bu kadınla çalışmaya iten neden umarım sadece güven meselesidir.

Dip Not:Ben yazımı tamamlarken tesadüfi olarak TV'de Seda Sayan; Ayla Dikmen'in ''Anlamazdın '' şarkısını yeniden yorumlarken karşıma çıktı !

Yazık oldu..Oysa severdim ben o şarkıyı. :( !

KÜLLÜKLERE VEDA...

2009-07-17T23:31:00.005+03:00

Mikrofon işletmecilere uzatıldığında anlaşılıyor ki kaygıları büyük.''Sigara yasağını uygulayamam gerekli ceza neyse öderim.Müşteri kaybedersem ne vergimi öderim ne çalışanlarıma maaşlarını temin edebilirim'' diyen de mevcut; ''Zaten vergimi zor ödüyorum bir de ceza riskini göze alamam.'' diyen de. Kanuna aykırı hareket eden işletmelerin cezaları 500TL ile 5000TL arasında değişecekmiş.Tabi mühürleme işlemi de buna dahil.Türkiye böyle bir yasal zorunluluğa hazır mı bilinmez.Sigara içmeyen biri olaraktan bana fikrimi sorarsanız kesinlikle harika bir proje.Ama diyorum ya;Burası da Türkiye...En basidinden Taksim'i ve gece hayatını ele alalım.Türlü gece kulüpleri,barlar,publar vs..Gözümde canlanan ilk manzara;bu tür eğlence mekanlarındaki insanların sigara molası vermeye restoran kapısına çıkmış,barın merdiveninde nefeslenmeleri.Yani insanlar oraya eğlenmeye gidiyor; E içki içenlerin %60 ı sigara kullanıyor gibi bir istatistikte var elde.Tüm bu ahenklerin içerisinde yasa nasıl faaliyete geçer merak konusu.

Yasağın en faydalı ve umut veren kısmı ise,belki bu yasa sayesinde sigara içenlerin oranında bir azalma görülecek.Belki de sigara yasak olduğu için içenlere daha da cazip gelecek.Yasağımızda ki kapalı mekan örneklerine iş yerlerimizde dahil.Çalışan sigara içmek için sürekli işinden uzaklaştığı takdir de işveren bunu iş gücü kaybı olarak değerlendirecektir.Aslında bu durum restoran denetiminden biraz farklı...İş yerlerinin denetlenmesi restoranlar kadar sık olamayacağına göre patronda tiryakiyse aralarında bir ittifak bile kurulabilir :)
Şaka değil ciddi bir yasakla karşı karşıyayız...Fuar, alışveriş merkezi, düğün, kongre, toplantı, konferans salonlarında, kafeler, internet kafeler, atari, bilardo salonlarında,kamu hizmeti veren ulaşım araçları, taksiler, toplu taşım araçlarında,Hastane, özel sağlık kuruluşu, eğitim-öğretim kurumlarında, kültür, spor hizmeti veren açık kapalı yerler de,İbadethane ve çocuklara yönelik eğitim tesislerinin açık ve kapalı alanlarında;kesinlikle sigara içilmesi yasak!!!
Kuralları sevmeyen hatta tam tersi ihlalci bir ülkeyiz ya;dilerim tam dumansız hava sahası hayalimiz 19 Temmuz'dan sonra gerçek olur.

Caddebostan Evleri

2009-07-16T00:04:00.002+03:00

Geçen pazar okuldan birkaç arkadaşımla beraber Caddebostan'a gittik.Otoparkın hemen yanında ''Polat Caddebostan Evleri'' büyük fontlarla dikkatimizi çekti.Fiyatlar hakkında kendi aramızda akıl yürütürken merakımız sayesinde kendimizi güvenlik görevlisinden bilgi alırken yakaladık.(Benim tahmini rakamım arkadaşlar arasında en yüksek olarak 1 trilyondu.)En küçük daire 260 m2den 1.8 milyon dolar deyince bizde bi dudak uçuklaması söz konusu oldu .Fiyatların bu kadar yüksek olmasında denize olan olan hakimiyet,adalar manzarası,kendi içinde komplex oluştursa da İstanbul'un merkezi denilebilecek kadar hareketli bir alana inşa edilmesi,dairelerin 6+1,catı katı,kişiye özel bahçe seçenekleriyle bezenmiş olması da etkili tabii.İnşaat tamamlanmış durumda yeni sahiplerini bekliyor.Kim bu kadar parayı nereden bulur diyecek olursanız eğer,söylemem de fayda var sanırım;satılık son 2 daire kalmıştı.1.8 milyon dolarınız varsa durmayın derim.Pazar günü olduğundan dolayı bize daireleri gezdirecek yetkili mevcut değildi ne yazık ki ama gerçekten görülmeye değer,daha da güzeli yaşamaya değer evlerden biriyle karşı karşıyayız.Adnan Polat ve ortakları inşaat sektöründe en az Galatasaray Spor Klübünde oldukları kadar başarılı bir iş çıkarmışlar.İşin aslı siteden ayrılırken ''bizim stada da bi el atsan Sn. Polat ''demeden edemedik :)
Darısı Aslantepe stadımızın başına;)

TÜRK İNSANINA FRANSIZ BALKON SİSTEMİ ?

2009-07-14T23:02:00.001+03:00

Bir iç mimar adayı olmanın yanında Türk olmamında etkisi var yazıma bu başlığı vermemde.Ne kadar dikkatinizi çekti bilmiyorum ama en az 30 yıllık apartmanların yıkılıp yeniden yapılandırılmış hallerinde gözüme takılan en önemli unsur Fransız usulü yapılan balkonlar oldu.Dar ve en fazla 30 cm genişliğinde balkonumsu(?) alanlar.Biz Türk lerin bahçe kültürü vardır.Çay keyfiyle bezenmiş bahçe kültürü..Sosyal statüsü en yüksekten en dibe vurmuş insanlara kadar uzanır bu kültür.Kimimiz villamızın bahçesinde yemek üzerine havuz başında,çardak altlarında alırız soluğu;kimimiz ufak yada geniş hiç fark etmez balkondayızdır;kimimiz piknik tüpüyle demliğiyle çıkar kapısının önünde..Mekanlar değişse de niyetler aynıdır..
Şimdi şöyle bir düşünüyorum da o iki lafın belinin kırıldığı akşam sohbetlerinde,bahar çiçeklerinin açtığı 5 çayı vakitlerinde bu fransız tipi balkonlar hüküm sürer,salona katılmışken soluğu nerede alacağız?
Sanırım devir yaşam standartlarımızı yükseltip hepimizin birer bahçeli villa sahibi olma devri...
Bakalım giderek yaygınlaşan bu balkonlar Biz keyifçi Türk leri ne kadar mutlu edecek.